Surja Junus — Ajet 17

Kuptimet e fjalëve:

• افْتَرَى عَلَى اللَّهِ كَذِبًا: Shpif gënjeshtër ndaj Allahut, duke i atribuar Atij atë që nuk i takon, si pretendimi për shok ose bir.
• كَذَّبَ بِآيَاتِهِ: Mohoi argumentet dhe shenjat e Tij, duke përfshirë Kur'anin dhe mrekullitë e profetëve.
• لَا يُفْلِحُ الْمُجْرِمُونَ: Nuk arrijnë shpëtimin dhe suksesin ata që kryejnë krime e mëkate të mëdha, veçanërisht mosbesimi dhe shpifja ndaj Allahut.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar e bën këtë pyetje retorike për të nxjerrë në pah padrejtësinë më të madhe: "Kush është më zullumqar se ai që shpif gënjeshtër ndaj Allahut, duke i atribuar Atij shok ose bir, ose ai që mohon shenjat dhe argumentet e Tij, siç është profetësia e Muhammedit a.s. dhe Kur'ani?" Kjo pyetje tregon se nuk ka padrejtësi më të madhe se kjo, sepse i pari i bën padrejtësi Allahut duke i vënë Atij çka nuk i takon, ndërsa i dyti i bën padrejtësi vetes duke mohuar të vërtetën pasi i është bërë e qartë. Më pas, Allahu e mbyll ajetin me një të vërtetë të prerë: "Sigurisht, kriminelët nuk do të kenë sukses" – ata nuk do të arrijnë shpëtimin as në këtë botë, as në botën tjetër, sepse veprat e tyre të këqija i çojnë drejt humbjes dhe dënimit.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ky ajet na mëson se padrejtësia më e madhe është shpifja ndaj Allahut dhe mohimi i argumenteve të Tij, prandaj duhet të kemi kujdes të madh që të mos i atribuojmë Allahut atë që nuk i takon dhe të mos i mohojmë shenjat e Tij.
2. Ajeti na jep siguri se e vërteta do të triumfojë dhe se kriminelët, sado që të përpiqen, nuk do të kenë sukses të vërtetë, gjë që na forcon besimin dhe durimin përballë padrejtësive.
3. Na nxit të jemi të sinqertë në besimin tonë dhe të ndjekim udhëzimin e Allahut, sepse vetëm kështu mund të arrijmë lumturinë dhe shpëtimin në të dyja botët.