Surja Junus — Ajet 86

Kuptimi i fjalëve:

• Nexhina (Na shpëto): Na çliro, na liro dhe na largove nga e keqja.
• Bi rahmetike (Me mëshirën Tënde): Me dhuratën, mirësinë dhe kujdesin Tënd ndaj nesh.
• Min el-kaumil-kafirin (Nga populli jobesimtar): Nga populli i Faraonit dhe parija e tij që mohuan Zotin dhe nuk besuan.

Tefsiri i ajetit:

Musai a.s. dhe populli i tij (beni israilët) ishin në një gjendje shumë të vështirë nën sundimin e Faraonit, i cili i shtypte, i mundonte dhe i detyronte me punë të rënda. Ata iu lutën Zotit të tyre me këtë lutje të sinqertë: "O Zoti ynë, na shpëto me mëshirën Tënde nga populli jobesimtar – Faraoni dhe parija e tij – sepse ata na kanë robëruar, na kanë munduar dhe na kanë shtypur rëndë." Kjo lutje tregon varësinë e plotë nga Zoti dhe bindjen se vetëm Ai mund t'i çlirojë nga padrejtësia dhe t'i shpëtojë nga dora e tiranëve. Ata nuk kërkuan shpëtim me forcën e tyre, por iu drejtuan mëshirës së Zotit, sepse e dinin se mëshira e Tij i kaplon të gjitha dhe se Ai është i Vetmi që mund t'i shpëtojë nga padrejtësia e jobesimtarëve.

Përfitimet nga ajeti:

1. Lutja është arma e besimtarit dhe mjeti më i fuqishëm për të dalë nga çdo vështirësi; kur robi i Zotit i drejtohet Atij me sinqeritet, Zoti ia plotëson lutjen.
2. Mëshira e Zotit është më e madhe se çdo padrejtësi dhe shtypje; ajo i shpëton besimtarët edhe nga situatat më të vështira.
3. Besimtari duhet t'i mbajë shpresat te Zoti dhe jo te njerëzit, sepse vetëm Ai është i Plotfuqishëm dhe i Mëshirshëm.
4. Durimi dhe lutja shkojnë së bashku; Musai a.s. dhe populli i tij duruan dhe u lutën, dhe Zoti ua plotësoi lutjen duke i shpëtuar nga tirania.
5. Kjo na mëson se çdo besimtar që ndodhet në vështirësi duhet t'i drejtohet Zotit me lutje, duke kërkuar mëshirën e Tij, sepse Ai është dëgjuesi i lutjeve dhe shpëtimtari i robërve të Tij besnikë.