Suurah At-Takaathur — Aayad 1

Macnaha ereyada:

• أَلْهَاكُمُ: waa shuquliyay idinka, oo idinka iilay.
• التَّكَاثُرُ: waa isku faanidda iyo isku badsiga xoolaha iyo carruurta.

Tafsiirka:

Bisimillaah. Dadka aadamuhu waa kuwo uu shuquliyay oo ka iiliyay cibaadada Alle iyo addeeciddiisa isku faanidda iyo isku badsiga xoolaha, carruurta, iyo ragga. Waxay ku mashquuleen faanka iyo isla-weynida, waxayna u jeesteen waji goodka nolosha adduunyo, waxayna halmaameen aakhiro iyo xisaabta. Iyagoo u malaynaya in badsiga xoolaha iyo carruurta uu yahay sharaf iyo kibir, ayay ku mashquuleen, waxayna ka gaableen faralka Alle iyo cibaadadiisa. Tani waa digniin ku saabsan dadka ku mashquula faanka iyo isku badsiga, isagoo muujinaya inay tahay wax qaldan oo ka iiliya waxa khayrka ah.

Faa'iidooyin laga qaadan karo aayadda:

1. Cibaadada Alle ayaa ah ujeedada ugu weyn ee nolosha dadka, wax kasta oo ka iiliya waa in laga digtoonaadaa.
2. Isku faanidda xoolaha iyo carruurta waa caado xun oo ka iilisa dadka xaqa, waa in la iska jiraa.
3. Nolosha adduunyo waa mid dhammaanaysa, faanka iyo isku badsigu ma siiyaan faa'iido dadka aakhiro, ee waa in la xusuustaa xisaabta iyo maalinta Qiyaamaha.
4. Aayadani waxay ku boorrinaysaa dadka inay xaqiijiyaan yoolalkooda ruxaanka ah, isla markaana ayna ku mashquulin waxyaalaha adduunka ee aan waara.