سورت همزه — آیت 1

د کلمو معناګانې:

• وَيْلٌ: هلاکت، تباهي او سخت عذاب.
• هُمَزَةٍ: هغه څوک چې په خپلو کړنو او اشارو خلک په سپکه ویني او عیب یې وباسي.
• لُّمَزَةٍ: هغه څوک چې په خپله ژبه خلک ځوروي، غیبت کوي او طعنه ورکوي.

د آیت تفسیر:

په دې آیت کې الله تعالی د هغو کسانو لپاره چې د خلکو عیبونه لټوي او په سپکه یې یادوي، د هلاکت او سخت عذاب وعده کړې ده. "هُمَزَة" هغه څوک دی چې په خپلو کړنو، اشارو او حرکتونو خلک سپکوي او مسخره کوي، لکه په سترګو اشاره کول یا په لاس عیب ښودل. "لُّمَزَة" هغه څوک دی چې په خپله ژبه د خلکو غیبت کوي، طعنه ورکوي او د دوی په عیبونو خندل کوي. دا دواړه خصلتونه د انسان د بد اخلاقۍ نښې دي چې د ټولنې د نفرت او د الله د عذاب لامل ګرځي. دا ډول کسان د خپلې بدې خولې او بد چلند له امله په دنیا کې د خلکو له کرکې سره مخ کیږي او په آخرت کې به د الله له سخت عذاب سره مخ شي.

فايدې:

1. دا آیت موږ ته ښیي چې د خلکو عیبونه لټول او په سپکه یې یادول په اسلام کې ډېر لوی ګناه دی، نو باید له دې کار څخه ځان وساتو.
2. اسلام موږ ته داسې زده کړه راکوي چې د خلکو په وړاندې مهربانه او خوش اخلاقه واوسو، نه دا چې د دوی په عیبونو خندل وکړو.
3. که چا ته د بل چا په اړه څه معلوم وي چې هغه یې نه خوښوي، نو باید یې پټ کړي او د هغه په شا یې ونه وایي، ځکه چې الله تعالی د غیبت او طعنې څخه سخته کرکه لري.
4. دا آیت موږ ته دا هم ښیي چې د خپلې ژبې او کړنو په اړه باید محتاط واوسو، ځکه چې هر څه به موږ ته حساب ورکول کیږي.