Surja El-Humeze — Ajet 1

Kuptimi i fjalëve:

• Vejlun (وَيْلٌ): është një fjalë që tregon dënim të madh, shkatërrim dhe hidhërim të rëndë.
• Humezeh (هُمَزَةٍ): ai që përqesh dhe ofendon njerëzit me vepra, si p.sh. me shenja me sy, me dorë, ose duke i bërë gjeste tallëse.
• Lumezeh (لُّمَزَةٍ): ai që ofendon dhe përqesh njerëzit me fjalë, duke i sharë dhe duke i përgojuar hapur.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar në këtë ajet të shenjtë shpall një kërcënim të ashpër dhe një premtim me dënim të madh për çdo njeri që ka zakon të përqeshë dhe të ofendojë të tjerët. Ai përmend dy lloje të këtij vesi të keq: "humezeh" – që ofendon me vepra dhe shenja, dhe "lumezeh" – që ofendon me fjalë dhe të folur. Të dyja këto sjellje janë të dënueshme dhe tregojnë një zemër të sëmurë, plot arrogancë dhe mungesë respekti për dinjitetin e njeriut. Ky lloj njeriu e poshtëron veten e tij para Allahut, sepse në vend që të merret me të metat e veta, ai merret me të metat e të tjerëve dhe i bën ata objekt talljeje. Dënimi i premtuar me fjalën "vejl" nuk është vetëm dënimi në botën tjetër, por përfshin edhe hidhërimin dhe shqetësimin në këtë botë, sepse njeriu që përqesh të tjerët jeton në një gjendje të vazhdueshme zemërimi dhe urrejtjeje.

Përfitimet nga ajeti:

1. Ky ajet na mëson se Islami e ndërton shoqërinë mbi respektin dhe dashurinë reciproke, dhe e ndalon ashpër talljen dhe përqeshjen e të tjerëve, sepse kjo shkatërron marrëdhëniet njerëzore.
2. Na bën të kuptojmë se çdo njeri ka dinjitet dhe vlerë në sytë e Allahut, prandaj nuk lejohet ta poshtërojmë atë as me fjalë e as me vepra.
3. Na nxit të kontrollojmë gjuhën tonë dhe të mendojmë para se të flasim, sepse fjalët lënë plagë që shërohen me vështirësi.
4. Na kujton se Allahu i sheh të gjitha veprat tona, qofshin ato të fshehta apo të hapura, dhe se çdo padrejtësi ndaj të tjerëve do të ketë pasojat e saj.