سورت ماعون — آیت 2

د کلمو معناګانې:

• يَدُعُّ: په توندۍ او سختۍ سره شړل، په زور سره لرې کول.
• الْيَتِيمَ: هغه ماشوم چې پلار يې مړ شوی وي.

تفسير:

نو دا هغه څوک دی چې يتيم ماشوم په توندۍ او بې رحمۍ سره له خپل حق څخه شړي او هغه ته د سختۍ او تندګۍ سره مخاطب کېږي. دا ډول کس هغه څوک دی چې د قيامت په ورځ به د سزا سره مخ کېږي، ځکه چې هغه د يتيم د حق په اړه بې پروا دی او د هغه اړتیاوو ته پام نه کوي. په جاهليت کې داسې خلک وو چې يتيمانو ته به يې د هغوی د ميراث حق نه ورکاوه او په توندۍ سره به يې له خپلو حقونو څخه شړل.

فايدې:

• يتيم ته پاملرنه او د هغه د حقونو درناوى د ايمان له نښو څخه دی، ځکه چې الله تعالی يتيم ته ډېر اهمیت ورکړی دی.
• په توندۍ سره د يتيم شړل د انسان د بې رحمۍ او د زړه د سختۍ نښه ده، چې له دې څخه بايد ځان وساتو.
• دا آيت موږ ته دا درس راکوي چې په ټولنه کې د کمزورو خلکو، په ځانګړې توګه د يتيمانو، حقونه بايد خوندي شي او هغوی ته بايد په مهربانۍ سره مرسته وکړو.
• د دې آيت له مخې، د يتيم سره نرمي او مهرباني د نیکمرغۍ او د الله د رضا سبب ګرځي، او دا د مسلمان د اخلاقو له مهمو برخو څخه ده.