Аль-Маун сүрөсү — Аят 2

1. Сөздөрдүн мааниси:

• فَذَٰلِكَ — «анда ал»: мына ушул адам.
• يَدُعُّ — «түртөт, катуу түртүп кубаттайт, күч менен четтетет».
• الْيَتِيمَ — «жетим»: атасынан ажыраган бала.

1. Аяттын түшүндүрмөсү:

Бул аятта Аллах Таала динди жалганга чыгарган адамдын белгилеринин бирин ачыктап берет. Ал адам жетим балага катуу мамиле кылат, аны түртүп, кээ бирде уруп, өз укугунан жана муктаждыктарынан күч менен четтетет. Жетимдин атасы жоктугун, алсыздыгын пайдаланып, ага ырайым кылбайт, акысын бербейт. Байыркы арабдар жетимдердин ырас укугун бербей, алардын мүлкүн өздөрүнө каратып алышчу. Демек, жетимге мындай катуу мамиле кылуу — жүрөктүн катуулугунан жана динди жалганга чыгаргандыктан келип чыккан иш.

1. Алынуучу пайдалар:

• Ислам жетимдерди коргоого, аларга мээримдүү болууга жана акысын берүүгө чакырат.
• Жетимге ырайым кылбоо — ыймандын алсыздыгынын жана жүрөктүн катуулугунун белгиси.
• Алсыздарга, муктаждарга жакшы мамиле кылуу аркылуу адам Аллахтын ырайымына жакындайт.
• Пайгамбарыбыз (с.а.в.) жетимди багып-тарбиялаган адамдын өзү менен бейиште жанаша болорун кабарлаган — бул Исламдын жетимдерге берген зор баасын көрсөтөт.