Sure Mâûn — Ayet 2

Kelime Anlamları:

• yedû'u (يَدُعُّ): Sertçe itmek, kaba bir şekilde uzaklaştırmak, hak ettiği şeyi vermeyip reddetmek.
• el-yetîm (الْيَتِيمَ): Babasını kaybetmiş, koruyucusu olmayan, zayıf ve kimsesiz çocuk.

Tefsir:

Bu âyet, dini yalanlayan ve hesap gününü inkâr eden kimsenin ahlâkî çöküntüsünü gözler önüne serer. Böyle bir kişi, yetimi sert bir şekilde iter, ona hak ettiği muameleyi yapmaz. Onun hakkını vermekten kaçınır, ihtiyaçlarını karşılamaz ve onu aşağılayıcı bir tavırla yanından kovar. Bu davranış, kalbinin katılaştığını ve merhamet duygusundan yoksun olduğunu gösterir. Çünkü yetim, zaten zayıf ve kimsesizdir; ona karşı şefkatli olmak yerine onu itip kakmak, ancak kalbi katılaşmış ve Allah'a iman etmeyen bir insanın işidir. Bu tutum, o kişinin sadece yetime değil, genel olarak toplumdaki zayıf ve muhtaç insanlara karşı da acımasız olduğunu ortaya koyar.

Faydalar:

• Bu âyet, İslam'ın yetimlere ve zayıf kimselere karşı ne kadar hassas olduğunu gösterir. Müslüman, yetimi koruyup gözetmekle, ona şefkatle yaklaşmakla emrolunmuştur.
• İman ile ahlâk arasındaki sıkı bağa dikkat çeker: Gerçek iman, insanı merhametli, cömert ve adaletli kılar. İmanı zayıf olan kişi ise katı kalpli ve zalim olur.
• Yetimlere kötü davranmak, büyük bir günah olup kişinin imanının zayıflığına işaret eder. Bu sebeple Müslüman, yetimlerin haklarını gözetmeli ve onlara karşı nazik olmalıdır.
• Bu âyet, toplumda güçlülerin zayıfları ezmesine karşı bir uyarıdır; adalet ve merhamet üzerine kurulu bir toplum inşa etmeyi teşvik eder.