Soera Hud — Vers 10

Uitleg van enkele woorden in het vers:

• Na’maa’ (نَعْمَاءَ): welvaart, gezondheid, ruimheid in levensonderhoud.
• Darraa’ (ضَرَّاءَ): tegenspoed, armoede, ziekte of moeilijkheden.
• Sayyi’aat (السَّيِّئَاتُ): hier wordt het onheil, de rampen en het leed bedoeld dat iemand trof.
• Farih (فَرِحٌ): overdreven blij en opgetogen op een hoogmoedige, zelfingenomen manier (batir).
• Fakhoer (فَخُورٌ): iemand die zichzelf boven anderen verheft, pocherig en trots op zichzelf.

De Tafsir (uitleg) van het vers:

Wanneer Wij de mens na een periode van tegenspoed – zoals armoede, ziekte of andere beproevingen – weer welvaart, gezondheid en ruimte in zijn levensonderhoud schenken, zegt hij vol zelfgenoegzaamheid: "De rampen en het leed zijn van mij geweken, ik heb er geen last meer van." Hij vergeet daarbij dat het Allah is Die hem deze verlossing schonk, en hij toont geen dankbaarheid. Hij is dan overdreven blij en opgetogen op een hoogmoedige wijze, en hij prijst zichzelf tegenover anderen. Hij voelt zich verheven boven de mensen en schept op over wat hem gegeven is, zonder te beseffen dat dit een beproeving is die hem juist tot dankbaarheid en nederigheid zou moeten brengen.

Deze houding is volledig in tegenspraak met het gedrag van een gelovige. Een gelovige weet dat zowel tegenspoed als voorspoed van Allah komen. Bij tegenspoed toont hij geduld (sabr), en bij voorspoed toont hij dankbaarheid (shukr) en nederigheid. Hij gebruikt de zegeningen van Allah om anderen te helpen en goed te doen, niet om op te scheppen of zich boven anderen te verheffen. Allah waarschuwt ons hier tegen hoogmoed en zelfgenoegzaamheid, want deze eigenschappen leiden tot het verlies van de zegeningen en tot afstand van Allah’s tevredenheid.

Dit vers leert ons een belangrijke les: we moeten altijd nederig blijven, zowel in tijden van moeilijkheden als in tijden van voorspoed. Wanneer Allah ons iets goeds geeft, moeten we Hem danken en erkennen dat alle zegeningen van Hem alleen komen. We moeten ons niet laten meeslepen door trots of zelfingenomenheid, want dat is een valkuil van Shaytaan. De ware gelovige is degene die in voorspoed dankbaar is en in tegenspoed geduldig, en die in alle omstandigheden zijn vertrouwen op Allah stelt. Moge Allah ons leiden naar oprechte dankbaarheid en nederigheid, en ons beschermen tegen hoogmoed en zelfgenoegzaamheid.