Sure Hûd — Ayet 10

Kelime Anlamları:

• Nâ'mâ: Bolluk, genişlik, sağlık ve rahatlık gibi nimetler.
• Darrâ: Darlık, sıkıntı, hastalık ve fakirlik gibi zorluklar.
• Seyyiât: Burada kötülükler değil, kişiye isabet eden musibetler, sıkıntılar ve zorluklar anlamındadır.
• Ferah: Şımarıkça sevinen, gurura kapılıp taşkınlık yapan.
• Fahûr: Kendini beğenip övünen, insanlara karşı büyüklük taslayan.

Tefsir:

Yüce Allah, insanın zorluk ve sıkıntıdan sonra nimete kavuştuğunda takındığı olumsuz tavrı bizlere haber vermektedir. İnsan, başına gelen hastalık, fakirlik veya herhangi bir musibetin ardından kendisine sağlık, zenginlik ve genişlik verildiğinde, bunu Allah'ın bir lütfu olarak görmez de şımarır. "Sıkıntılar benden gitti, zorluklar sona erdi" der ve bu durumu kendi başarısıymış gibi kabul eder. Oysa bu nimetleri verenin Allah olduğunu unutur, şükretmez.

Bu tavır, insanın kalbinde iki kötü haslete yol açar: Ferah ve Fahûr. Yani kişi, nimet karşısında şımarır, böbürlenir ve insanlara karşı büyüklük taslar. Sahip olduğu imkânları bir üstünlük aracı olarak görür, kendini beğenir ve başkalarını küçümser. Bu hâl, insanı Allah'ın rızasından uzaklaştıran ve onu helâke sürükleyen tehlikeli bir durumdur.

Ders ve İbret:

Sevgili kardeşlerim! Bu âyet bize, insanın zorlukta sabretmesi, nimette ise şükretmesi gerektiğini öğretmektedir. Zorluk anında ümitsizliğe kapılmak ne kadar yanlışsa, nimete kavuşunca şımarıp Allah'ı unutmak da o kadar yanlıştır. Mümin, her hâlükârda Allah'a yönelir; darlıkta O'na sığınır, genişlikte O'na şükreder. Unutmayalım ki nimetler, bizi denemek için verilmiştir. Sahip olduğumuz her şeyin gerçek sahibi Allah'tır. Bizler sadece birer emanetçiyiz. Bu bilinçle yaşayan mümin, ne sıkıntıda ümitsizliğe düşer ne de nimete kavuşunca şımarıp azar. Her iki durumda da Allah'a kul olmanın huzurunu ve güvenini taşır. Rabbimiz, bizi şımaranlardan değil, şükreden kullarından eylesin.