ሱረቱ ሁድ — አንቀጽ 10

የቃላት ፍቺዎች፡-

• ንዕማአ (ኒዕማአ)፡- ጸጋ፣ ጥሩ ኑሮ፣ ምቾት እና ጤና ማለት ነው።
• ድርራአ (ድርራአ)፡- ጉዳት፣ ችግር፣ ድህነት እና ህመም ማለት ነው።
• ሰይይአት (ሰይይአት)፡- መከራዎች፣ ችግሮች እና ጉዳቶች ማለት ነው።
• ፈሪሕ (ፈሪሕ)፡- በጣም ደስተኛ፣ በጸጋው የሚኮራ ማለት ነው።
• ፈኹር (ፈኹር)፡- በሰዎች ላይ የሚታበይ፣ ኩሩ እና እብሪተኛ ማለት ነው።

የአንቀጹ ትርጉም እና ማብራሪያ፡-

አላህ ለሰው ከችግርና ከጉዳት በኋላ ጸጋንና ምቾትን በሰጠው ጊዜ፣ ያ ሰው “መከራዎች ከእኔ ተለዩ፣ ችግሮቼ አለቁ” ይላል። ይህን ሲል ግን ለአላህ አያመሰግንም፣ የአላህን ጸጋ አይገነዘብም። እሱ በጣም ደስተኛ፣ በኩራት የተሞላ እና በሰዎች ላይ የሚታበይ ነው። ይህ ባህሪው ከእምነት እና ከአላህ ፊት ከመግዛት የራቀ ነው። ሰው በጸጋ ጊዜ ትሕትናን እና ምስጋናን ሊያሳይ ይገባዋል እንጂ ኩራትን አይደለም።

ከአንቀጹ የምንማራቸው ትምህርቶች እና ጥቅሞች፡-

1. ሰው በችግር ጊዜ ትዕግስትን እንዲይዝ፣ በጸጋ ጊዜ ደግሞ ምስጋናን እንዲያበዛ ይገባዋል። ጸጋው ከአላህ መሆኑን ማስታወስ የእምነት ምልክት ነው።
2. ኩራት እና ትዕቢት የተወገዙ ባህሪያት ናቸው። አላህ ኩሩዎችን አይወድም፤ ስለዚህ ምእመናን በማንኛውም ሁኔታ ትሕትናን መጠበቅ አለባቸው።
3. የአላህ ጸጋ ጊዜያዊ ነው፤ ስለዚህ ሰው በጸጋው ባለመደሰት አላህን መዘንጋት የለበትም። ጸጋውን በመጠቀም ለአላህ መገዛትን ማሳየት ይገባዋል።
4. ይህ አንቀጽ የሰውን ደካማነት ያሳያል፤ በችግር ጊዜ ተስፋ የሚቆርጥ፣ በጸጋ ጊዜ ደግሞ የሚኮራ ነው። ነገር ግን ምእመን በሁለቱም ሁኔታዎች አላህን የሚያስታውስ እና ፊቱን ወደ እሱ የሚያዞር ነው።
5. በጸጋ ጊዜ ምስጋናን መግለጽ ጸጋውን ይጨምራል፤ ኩራት ደግሞ ጸጋውን ያስወግዳል። ስለዚህ ሁልጊዜ አላህን ማመስገን የምእመኑ ባህሪ መሆን አለበት።