سوره هود — آیه 58

معانی کلمات:

• أمرنا: عذاب و فرمان ما (ارادهٔ الهی برای هلاکت قوم عاد).
• نجّینا: نجات دادیم، رهایی بخشیدیم.
• برحمة منا: به سبب رحمت و فضل ویژهٔ خودمان.
• عذاب غلیظ: عذاب سخت و شدید (که در دنیا و آخرت شامل حال کافران میشود).

تفسیر آیه:

هنگامی که فرمان ما برای هلاکت قوم عاد فرا رسید، هود و کسانی را که با او ایمان آورده بودند، به لطف و رحمت ویژهای که مخصوص آنان بود، از آن عذاب سخت و طاقتفرسا نجات دادیم. این نجات، نه به سبب شایستگی ذاتی آنان، بلکه صرفاً رحمتی از جانب ما بود که شامل حال مؤمنان گردید. آنان از عذاب دنیوی که قوم عاد را دربرگرفت و از عذاب اخروی که برای کافران مهیا شده است، رهایی یافتند؛ به گونهای که تنها ویرانههای خانههایشان باقی ماند و اثری از آن قوم سرکش دیده نشد. این نجات، پاداش ایمان و پیروی آنان از پیامبرشان هود بود.

فواید و پیامهای آیه:

1. رحمت الهی بر عذاب او پیشی گرفته است؛ خداوند پیش از نزول عذاب، مؤمنان را از آن آگاه میکند و راه نجات را برایشان هموار میسازد.
2. ایمان و همراهی با پیامبران، عامل اصلی نجات از بلاها و سختیهاست؛ هر که با حق باشد، خداوند او را در پناه رحمت خود قرار میدهد.
3. عذاب الهی در دنیا، هرچند شدید باشد، در مقایسه با عذاب آخرت ناچیز است؛ مؤمن باید همواره از عذاب اخروی بترسد و به رحمت خدا امیدوار باشد.
4. نجات مؤمنان از بلاها، نه به سبب قدرت و تدبیر خودشان، بلکه به فضل و رحمت خداست؛ پس انسان هرگز نباید به داشتههایش مغرور شود و باید شکرگزار الطاف الهی باشد.
5. این آیه مژدهای برای مؤمنان است که در سختترین شرایط، خداوند آنان را تنها نمیگذارد و راه نجاتی برایشان میگشاید؛ پس ایمان، پناهگاه امنی است که هیچ طوفانی نمیتواند آن را ویران کند.