سورت هود — آیت 91

د کلمو معناګانې:

• نَفْقَهُ: پوهېږو، درک کوو.
• ضَعِيفًا: کمزوری، د دوی په نظر کې بې واکه او بې حیثیته.
• رَهْطُكَ: ستا قبیله، ستا خپلوان او کورنۍ.
• لَرَجَمْنَاكَ: مونږ به تا په ډبرو ووژنو (سنګسار مو کړی وای).
• بِعَزِيزٍ: عزتمن، داسې څوک چې زمونږ په وړاندې ودرېږي او عزت یې وساتي.

تفسیر:

د شعیب علیه السلام قوم (مدین) هغه ته وویل: اى شعیبه! مونږ ستا د ډېرو خبرو نه څه نه پوهېږو او نه یې درک کوو، ځکه چې مونږ ستا خبرو ته ارزښت نه ورکوو او ستا دعوت مو بې ارزښته ګڼو. او مونږ خو تا په خپل منځ کې کمزوری ګورو، یعنې ته زمونږ په نظر کې داسې سړی یې چې نه ځواک لرې او نه واک، او نه هم د قوم د مشرانو له ډلې یې. که ستا قبیله او خپلوان نه وای، چې هغوی زمونږ په دین او ملت باندې دي، نو مونږ به خامخا تا په ډبرو وژلی وای (سنګسار مو کړی وای). او ته زمونږ په وړاندې هېڅ عزت او وقار نه لرې چې مونږ ستا د عزت له امله تا ته پاملرنه وکړو؛ بلکې مونږ یوازې ستا د قبیلې د احترام له امله له تا نه تېرېږو.

فايدې:

• دا چې د حق د بیانولو په لاره کې باید صبر او استقامت ولرو، ځکه چې انبیاء کرامو د خپل قوم د سختو سپکاویو او تهدیدونو سره سره د الله تعالی د پیغام رسولو ته دوام ورکړ.
• د باطل پیروان اکثراً د حق د دعوت د ردولو لپاره داسې بهانې لټوي لکه د پیغمبر بې ارزښته ګڼل، خو دا د دوی د جهل او سرکشۍ نښه ده.
• په دې پوهېږو چې د عزت او واک اصلیت د الله تعالی په لاس کې دی، نه د خلکو په نظر؛ ځکه چې شعیب علیه السلام د دوی په سترګو کې کمزوری و، خو د الله په نزد له عزتمنو پیغمبرانو څخه و.
• د خپلوانو او قبیلې شتون کله ناکله د ظالمانو د شر څخه د ساتنې سبب ګرځي، خو دا یوازې دنیوي ساتنه ده؛ اصلي ساتنه د الله تعالی له طرفه وي.