Surah Hud — Aya 91

Ma’anar Kalmomin:

• "Ma nafqahu": Ba mu fahimta ba.
• "Da’ifan": Mai rauni, wanda ba shi da ƙarfi ko matsayi.
• "Rahṭuka": Mutanen danginka ko ƙabilarka.
• "La rajamnāka": Da mun jefaka da duwatsu har ka mutu.
• "Bi’azīz": Mai daraja ko mai ƙarfi wanda ake girmamawa.

Fassarar Ayar:

Mutanen Shu’aib suka ce masa: "Ya Shu’aib! Ba mu fahimtar da yawa daga cikin abin da kake faɗa mana ba, kuma muna ganin kai a tsakaninmu mutum ne mai rauni, wanda ba shi da wani matsayi ko ƙarfi. Idan ba don mutuncin danginka ba, da mun jefaka da duwatsu har ka mutu. Kuma kai ba ka da wani daraja a gare mu da zai hana mu cutar da kai."

Wannan magana ta nuna girman kai da taurin kai na mutanen Shu’aib, sun ƙi yarda da gaskiya, suna raina shi, kuma suna barazanar kashe shi, amma suna jinkiri ne kawai saboda danginsa waɗanda suke bin addininsu.

Fa’idodin Darasin Ayar:

1. Nuna haƙuri da juriya na annabawa wajen isar da addinin Allah, duk da cin zarafi da raina da ake musu.
2. Ƙarfin imani ba ya dogara da yawan jama’a ko matsayi, amma yana dogara da gaskiya da amincin manufa.
3. Mutanen da suka jahilci gaskiya suna amfani da raina da barazana don murkushe wa’azi, amma Allah yana taimakon manzanninsa.
4. Darasin cewa dangantaka da ’yan uwa na iya zama dalilin tsaro a duniya, amma babban tsaro shi ne yardar Allah da biyayya gare shi.
5. A koyaushe mu riƙa girmama masu wa’azin gaskiya, kuma mu saurara da hankali, ba mu yi musu raini ba, domin su ne jagororin alheri.