Surja El-Mesed — Ajet 4

Kuptimet e fjalëve:

• ve-emraetuhu: gruaja e tij, pra gruaja e Ebu Lehebit, e cila quhej Umm Xhemil, vajza e Harbit dhe motra e Ebu Sufjanit.
• hammalete-l-hatab: bartëse e drurëve (ferrave), që i mblidhte dhe i hidhte në rrugën e Pejgamberit ﷺ për ta lënduar.

Tefsiri i ajetit:

Pas përmendjes së dënimit të Ebu Lehebit në ajetet e mëparshme, Allahu i Lartësuar përmend edhe gruan e tij, e cila ishte bashkëpunëtore me të në armiqësinë kundër Islamit dhe të Dërguarit të Allahut ﷺ. Ajo quhej Umm Xhemil dhe ishte grua me natyrë të keqe, e cila bënte çdo të keqe për ta lënduar Pejgamberin ﷺ. Ajo mblidhte ferra e gjemba dhe i hidhte natën në rrugën ku kalonte Pejgamberi ﷺ, për ta lënduar atë. Disa komentues kanë thënë se "bartëse e drurëve" nënkupton bartësen e mëkateve dhe gabimeve të mëdha, sepse ajo ishte shkaktare e ngarkesës së rëndë të mëkateve për veten e saj. Kështu, ajo do të hyjë në zjarrin e Xhehenemit bashkë me burrin e saj, duke marrë dënimin e merituar për atë që bënë kundër fesë së Allahut dhe të Dërguarit të Tij.

Përfitimet nga ajeti:

1. Ky ajet tregon se Allahu i Lartësuar i di të gjitha veprat e njerëzve, qofshin ato të fshehta apo të hapura, dhe se askush nuk mund t'i shpëtojë llogarisë së Tij.
2. Mësojmë se bashkëpunimi në të keqe dhe në lëndimin e të tjerëve është mëkat i madh, dhe se secili do të mbajë përgjegjësi për veprat e veta në Ditën e Gjykimit.
3. Ajeti na mëson se armiqësia ndaj të Dërguarit të Allahut ﷺ dhe ndaj fesë së Tij është shkak i humbjes në të dy jetët, siç e shohim në rastin e Ebu Lehebit dhe gruas së tij.
4. Në këtë ajet ka ngushëllim për besimtarët, sepse Allahu i mbron ata nga dëmet e armiqve të Tij, dhe se çdo përpjekje për të lënduar fenë e Tij do të kthehet në dëm për vetë ata që e bëjnë atë.