Surah Yusuf — Talata 30

Kaya’t nang makita niya (asawang lalaki) na ang kanyang damit ay napunit sa likuran; (ang asawa) ay nagsabi (sa babae): “Tunay nga, ito ay iyong patibong, o ikaw na babae! Katotohanang malakas ang iyong patibong

O Hosep! Lumayo ka rito! (O babae!) humingi ka ng kapatawaran sa iyong kasalanan. Katotohanang ikaw ay isa sa mga makasalanan.”

Kaya’t nang marinig niya (babaeng nanukso) ang kanilang pagpaparatang ay kanyang inanyayahan sila (ang kababaihan) at (kanyang) ipinaghanda sila ng piging; binigyan niya ang bawat isa sa kanila ng kutsilyo (upang ipanghiwa sa pagkain), at tinawag niya si Hosep: “Lumabas ka sa harapan nila.” Kaya’t nang kanilang makita siya (Hosep), sila ay namangha sa kanyang kakisigan at sa kanilang (pagkamangha) ay nahiwa nila ang kanilang kamay (o daliri). Sila ay nagsabi: “Si Allah ay Lubos at Ganap (o Huwag nawang pahintulutan ni Allah)!” Wala pa (ngang) ganitong lalaki! Ito ay wala ng iba pa maliban sa isang napakarikit (kagalang-galang) na anghel!”

Siya (ang babaeng nanukso) ay nagsabi: “Siya ang binata na inyong isinisisi sa akin (dahil sa kanyang [o aking] pag-ibig), at aking tinangka na siya ay akitin, datapuwa’t tumanggi siya. At ngayon, kung siya ay tatanggi na sundin ang aking pag-uutos, walang pagsala na siya ay itatapon sa kulungan at mapapabilang sa mga mawawalan ng karangalan.”