Йусуф сүрәсе — Аять 72

Сүзләрнең мәгънәләре:

• نَفْقِدُ — югалтабыз, эзлибез, таба алмыйбыз.
• صُوَاعَ — патшаның үлчәү савыты, кәсә яки чүлмәк (азык-төлек үлчәү өчен кулланылган савыт).
• حِمْلُ بَعِيرٍ — бер дөягә төяп булырлык йөк, ягъни азык-төлек микъдары.
• زَعِيمٌ — гарант, әманәтче, үз өстенә алучы.

Аять тәфсире:

Йосыф галәйһиссәләмнең әмере буенча, аларның үлчәү савытын бертуганның йөгенә яшерен рәвештә салганнар иде. Аннары бер кеше кычкырып дәшә башлады: "Әй кәрван әһелләре! Без патшаның үлчәү савытын югалттык!" Бу сүзләрне ул үзе генә түгел, ә аның янындагылар да кабатлады. Шуннан соң ул дәшүче өстәде: "Кем аны китереп бирсә, аңа бер дөя йөге азык-төлек бүләк ителәчәк. Ә мин моңа гарант булам, үз өстемә алам", — диде. Бу вакыйга аларның игътибарын туплау һәм Йосыфның бертуганын янында калдыру өчен корылган планның бер өлеше иде. Әмма моны белмәгән кешеләр моны чын югалту дип уйладылар. Монда шулай ук әйтергә кирәк: бу бүләк вәгъдәсе — патшаның үзе биргән бүләк түгел, ә дәшүченең үз теләге белән әйткән сүзе иде, чөнки ул: "Мин аңа гарант", — дип үз өстенә алды.

Аятьтән алынган файдалар:

• Бер нәрсәне югалтуны хәбәр иткәндә, ачык һәм аңлаешлы итеп әйтү — ихтыяҗны белдерүнең дөрес юлы.
• Яхшы эшләргә бүләк вәгъдә итү — кешеләрне теләгән нәрсәгә өндәүнең тәҗрибәле ысулы.
• Үз сүзендә нык тору һәм вәгъдә иткән нәрсәгә гарант булу — ышанычлылыкның билгесе.
• Йосыф пәйгамбәрнең зирәклеге: ул дин кардәшен үз янында калдыру өчен акыллы чара кулланды, бу — мәсьәләләрне хәл итүдә акыл белән эш итүнең үрнәге.