Sura Yusuf — Werset 72

Znaczenie słów:

• „Suwā’a” – miara, naczynie do odmierzania, kubek lub dzban, którym król mierzył zboże.
• „Himlu ba’īr” – ładunek wielbłąda, czyli ilość jedzenia, którą można załadować na jednego wielbłąda.
• „Za’īm” – poręczyciel, gwarant, ktoś, kto bierze na siebie odpowiedzialność za coś.

Tafsir (wyjaśnienie):

Gdy bracia Józefa (Jusufa) zostali zatrzymani, a ich torby zostały przeszukane, a kubek królewski został znaleziony w torbie najmłodszego z nich – Binjamina – wtedy herold wraz z towarzyszącymi mu ludźmi zawołał: „Gubimy miarę króla!”. To znaczy, że zginęło naczynie, którym król odmierzał zboże dla ludzi. Następnie ogłosił: „Kto je przyniesie, otrzyma ładunek wielbłąda jedzenia” – jako nagrodę dla tego, kto zwróci zgubę. Herold dodał: „Ja jestem tego poręczycielem” – czyli biorę na siebie odpowiedzialność za wypłacenie tej nagrody temu, kto przyniesie naczynie. W rzeczywistości był to plan Józefa, który wcześniej ukrył kubek w torbie brata, aby móc go zatrzymać przy sobie zgodnie z prawem króla.

Korzyści i wnioski:

• W tym wydarzeniu widzimy mądrość w posługiwaniu się środkami, które prowadzą do osiągnięcia słusznego celu, o ile są one zgodne z prawem i nie krzywdzą innych.
• Nagradzanie za pomoc w odnalezieniu zguby i wywiązywanie się z obietnic to cechy szlachetne, które islam nakazuje – dotrzymywanie słowa i uczciwość w sprawach materialnych.
• Historia ta uczy nas, że Bóg wspiera swoich sprawiedliwych sług i toruje im drogi wyjścia z trudnych sytuacji, nawet jeśli pozornie wydają się one skomplikowane.
• Pokazuje również, że w trudnych chwilach należy zachować spokój i działać rozważnie, a nie ulegać emocjom – tak jak uczynił to Józef, który zorganizował całą sytuację z rozwagą i opanowaniem.