Suurah Yuusuf — Aayad 72

Macnada Erayada:

• صُوَاعَ الْمَلِكِ: Weelka lagu miro ee uu Boqorku isticmaalo, waxaana loo yaqaan miisanka ama beegidda.
• حِمْلُ بَعِيرٍ: Rarka geel, taas oo ah xamuul cunto ah oo geelku qaadi karo.
• زَعِيمٌ: Dammaanad qaade, kafiil, ama mas'uul ka ah.

Tafsiirka Aayadda:

Markii ay raadiyeyaal iyo kuwa la joogay ay gaadheen walaalaha Yuusuf, waxay ku yidhaahdeen iyagoo dhawaaqaya: "Waxaan luminnay weelkii lagu miray ee uu Boqorku isticmaalo (suucaalka)." Kadibna waxay ku dhawaaqeen abaalmarin: "Ruuxii keena weelkaas, wuxuu heli doonaa rar geel oo cunto ah." Markaasaa dhawaaqihii (oo ahaa kii uu Yuusuf u diyaariyey) yidhi: "Aniga waxaan ahay dammaanad qaadaha abaalmarintan, waxaana u dammaanad qaadayaa in la siiyo ruuxii keena."

Tani waxay ahayd dhagar iyo tab ay sameeyeen Yuusuf si uu walaalihiis ugu haysto magaalada, isagoo weelka ku dhigay rarka walaalkiis yar (Binyamiin) si aan loo ogaan, kadibna waxay ku dhawaaqeen luminta si ay u baaraan rarka safarka.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

1. Dammaanadda iyo mas'uuliyadda: Aayaddu waxay ina baraysaa in qofka dammaanad qaadayo uu yahay mid lagu kalsoonaan karo, isla markaana uu yahay mid mas'uuliyad qaada, sida dhawaaqihii uu dammaanad u qaaday abaalmarinta.
2. Abaalmarinta wanaagga: Islaamku wuxuu ku dhiirigelinayaa in la abaal mariyo qofka sameeya wanaag, taasoo keenta dadku ay ku dadaalaan falalka wanaagsan.
3. Xikmadda iyo dhagarta fiican: Aayaddu waxay tusinaysaa sida Yuusuf ugu adeegsaday xikmad iyo dhagar aan wax dhib ah ku hayn si uu u gaadho hadafkiisa, taasoo ina baraysa in qofka muslimka ahi uu isticmaalo caqli iyo xikmad marka uu wajaho arrimaha noloshiisa.
4. Dulqaadka iyo samirka: Sheekadan waxay ina xusuusinaysaa in Yuusuf uu ku samray masiibadii badanayd, isagoo isku halleynayay Ilaahay, oo ugu dambayntii Ilaahay siiyey guul iyo sharaf, taasoo ina dhiirigelinaysa inaan samir yeelano marka ay naga soo gaadhaan dhibaatooyinka.