سورت رعد — آیت 10

د کلمو معناګانې:

• أَسَرَّ الْقَوْلَ: خبره پټول، په پټه ویل.
• جَهَرَ بِهِ: خبره په لوړ آواز ویل، ښکاره کول.
• مُسْتَخْفٍ بِاللَّيْلِ: هغه څوک چې د شپې په تیاره کې ځان پټوي (له خلکو څخه پټ کارونه کوي).
• سَارِبٌ بِالنَّهَارِ: هغه څوک چې د ورځې په روښنايي کې په ښکاره توګه خپل کارونه کوي، په خپله لاره تګ کوي.

تفسیر:

الله تعالیٰ ته د بندګانو ټول احوال یو شان او ښکاره دي. هغه ته هیڅ توپیر نشته چې یو څوک خپله خبره په پټه وايي او بل یې په لوړ آواز، یا یو څوک د شپې په تیاره کې خپل کارونه پټوي او بل یې د ورځې په روښنايي کې ښکاره کوي. د الله علم هر څه رانغاړي، نه یوازې هغه څه چې ویل کیږي یا لیدل کیږي، بلکې هغه پټ ارادې او نیتونه هم چې په زړونو کې دي، هغه ته ښکاره دي. څوک چې د شپې په تیاره کې ځان پټوي ترڅو خپل عملونه له خلکو پټ کړي، او څوک چې د ورځې په روښنايي کې په ښکاره توګه خپل کارونه کوي، د الله په علم کې د دواړو حالتونه یو شان دي. هغه څوک چې د شپې په تیاره کې ځان پټوي او هغه څوک چې د ورځې په روښنايي کې په ښکاره لاره تګ کوي، د الله له علم څخه هېڅ شی نه شي پټولی.

فایدې:

• دا آیت مومنانو ته دا اطمینان ورکوي چې الله تعالیٰ له هر څه خبر دی، نو دوی باید په هر حالت کې د الله څخه ووېرېږي او ښه عملونه وکړي، که په پټه وي که په ښکاره.
• دا آیت د الله د علم بشپړتیا ښیي، چې د هغه له علم څخه هېڅ شی نه پټیږي، نه کوچنی او نه لوی، نه پټ او نه ښکاره.
• مومن باید په دې پوه شي چې الله تعالیٰ د هغه د پټو او ښکاره عملونو په اړه بشپړ خبر دی، نو باید خپل عملونه د الله د رضا لپاره وکړي، نه د خلکو د ښودلو لپاره.
• دا آیت د ریا (ښکاره کولو) او پټو ګناهونو دواړو څخه منع کوي، ځکه چې الله تعالیٰ دواړه پېژني او دواړو ته به سزا ورکړي.