Surja Er-Ra'd — Ajet 2

Kuptimet e fjalëve:

• "Bi gajri amedin": Pa shtylla (kolona) që i mbani.
• "Esteva alal-arsh": U ngrit dhe u lartësua mbi Arsh (Fronin) në mënyrë që i takon Madhërisë së Tij, pa e përshkruar se si.
• "Sahhare": I nënshtroi dhe i vuri në shërbim.
• "Lixheli musemma": Deri në një afat të caktuar (fundi i botës).
• "Jufessilul-ajat": I shpjegon dhe i bën të qarta argumentet dhe shenjat.

Tefsiri i Ajetit:

All-llahu është Ai që i ngriti qiejt pa shtylla që ju t'i shihni – ata qëndrojnë lart me fuqinë e Tij të pafund, si një kupolë e madhe, pa asnjë mbështetje të dukshme. Pastaj, Ai u ngrit mbi Arshin (Fronin) në mënyrë që i përshtatet Madhërisë dhe Lavdisë së Tij, pa e njohur askush mënyrën e këtij ngritjeje. Ai i nënshtroi Diellin dhe Hënën për dobinë e krijesave të Tij – secili prej tyre udhëton në orbitën e vet deri në një kohë të caktuar, e cila është fundi i kësaj bote. Ai i drejton të gjitha çështjet në qiej dhe në tokë sipas urtësisë dhe vullnetit të Tij, dhe i shpjegon argumentet dhe shenjat që dëshmojnë fuqinë e Tij dhe se nuk ka zot tjetër përveç Tij. E bën këtë që ju të bindeni me siguri se do të takoni Zotin tuaj në Ditën e Gjykimit, të përgatiteni për atë takim me vepra të mira dhe ta adhuroni Atë vetëm, pa asnjë ortak.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Madhështia e fuqisë së All-llahut: Krijimi i qiejve pa shtylla është dëshmi e qartë e fuqisë së pakufishme të Krijuesit, e cila i fton njerëzit të mendojnë dhe të reflektojnë mbi madhështinë e Tij.
2. Besimi në Ditën e Gjykimit: Ajeti e lidh njohjen e fuqisë së All-llahut me besimin në takimin me Të – kjo na mëson se adhurimi dhe veprat e mira janë rruga për t'u përgatitur për atë ditë të madhe.
3. Rregulli dhe urtësia në krijim: Lëvizja e Diellit dhe Hënës sipas një sistemi të përsosur tregon se gjithçka në këtë univers është e rregulluar me urtësi, gjë që na bën të besojmë se krijimi nuk është i kotë.
4. Nënshtrimi ndaj All-llahut: Kur njeriu kupton se Dielli, Hëna dhe gjithë universi i nënshtrohen urdhrit të All-llahut, atëherë ai e kupton se edhe ai duhet t'i nënshtrohet Krijuesit të tij me bindje dhe përulësi.
5. Shpresa dhe frika: Përmendja e takimit me Zotin na mbush me shpresë për mëshirën e Tij dhe na bën të kemi frikë nga llogaria e Ditës së Gjykimit, duke na nxitur drejt veprave të mira dhe larg nga mëkatet.