سورت رعد — آیت 27

د مهمو کلمو معنا:

• لَوْلَا: ولې نه، یا کاشکې.
• آيَةٌ: معجزه، نښه.
• يُضِلُّ: ګمراه کوي.
• يَهْدِي: لار ښیي، هدایت کوي.
• أَنَابَ: رجوع وکړ، توبه وکړه، له بدیو بېرته راوګرځېد.

تفسیر:

کافرانو (د مکې مشرکانو) په ضد او عناد سره ویل: ولې پر محمد (ﷺ) د هغه د رب له جانبه یوه محسوسه معجزه نه ده نازله شوې، لکه د موسیٰ او عیسیٰ معجزې، چې موږ پرې ایمان راوړو؟ ته (او محمد!) ورته ووایه: دا خبره ستاسو په لاس کې نه ده، ځکه چې الله تعالی هغه څوک ګمراه کوي چې د هغه په ضد او سرکشۍ ټینګ وي، او داسې کسانو ته د معجزو لیدل هم هېڅ ګټه نه رسوي. او الله تعالی هغه چا ته هدایت کوي چې په اخلاص سره ورته رجوع وکړي، له شرکه توبه وباسي، او د هغه د رضایت غوښتونکی شي. نو هدایت او ګمراهي د الله په اراده پورې تړلي دي، نه د معجزو په نزول پورې.

فايدې:

1. د دې آیت څخه معلومېږي چې د هدایت او ګمراهۍ واک یوازې د الله په لاس کې دی، او د کافرانو د عناد او ضد له امله معجزې د دوی په ګټه نه دي، بلکې د الله په حکمت سره هر څه کیږي.
2. دا چې د ایمان شرط د زړه اخلاص او د الله لوري ته رجوع ده، نه یوازې د معجزو لیدل. ډېر خلک وو چې معجزې یې ولیدلې، خو بیا هم کافران پاتې شول.
3. په دې آیت کې د توبې او رجوع لوی فضیلت دی؛ څوک چې له زړه توبه وکړي او الله ته رجوع وکړي، الله هغه ته د هدایت لار ورښیي، که څه هم مخکې ګمراه وي.
4. دا چې مسلمان باید د خپل عمل او توبې په وسیله د الله له هدایت څخه برخمن شي، او د نورو د هدایت لپاره باید دعا او نصیحت وکړي، خو پایله یې له الله څخه تمه وکړي.