Suurah Ar-Ra'd — Aayad 27

Macnaha Erayada:

• لَوْلَا أُنزِلَ عَلَيْهِ آيَةٌ: Maxay u soo dejisan weyday karaamo la taaban karo (sida usha Muuse ama cafimadka Ciise).
• أَنَابَ: Rujucday xagga Eebe, toobad keenay, oo ka noqday xumaan.

Tafsirka Aayadda:

Waxay ahayd caadadii gaalada Maka inay si madax-adaygnimo ah u yiraahdaan: "Maxay Eebe u soo dejisan weyday karaamo la taaban karo oo ku saabsan Maxammad (NNKH), sida karaamooyinkii lagu siiyey nabiyadii hore, si aan u rumeyno?" Haddaba Eebe wuxuu ugu jawaabayaa Nabiga (NNKH) inuu yiraahdo: "Waxaa xaqiijisan in Eebe uu dhumiyo cidduu doono oo ah kuwa madax-adayga ah, waxna uma tarayso karaamooyinka haddii ay iyagu doonayeen inay wax ku xujeeyaan; halka uu ku hanuuniyo Ilaahay cidduu doono oo ah kuwa toobadda ku noqday, oo u rujucay xagga Eebe, oo ka dhaadheecay xumaan. Hanuunka iyo dhumidda waxay kuxirantahay Eebe, mana aha wax ay dadku xakameeyaan iyagoo ku xidhaya soo dejinta karaamooyinka."

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

1. Hanuunka iyo dhumidda waxay ku jiraan gacanta Eebe, mana jiro cid wax ka beddeli karta, markaa waa inaan Eebe keliya ka baryonaa hanuunka.
2. Karaamooyinka iyo mucjisooyinka ma aha sababta keliya ee iimaanka, laakiin waxa muhiimka ah waa in qalbiga uu u furanyahay xaqa oo uu toobad keenayo.
3. Toobadda iyo rujucidda xagga Eebe ayaa ah albaabka hanuunka, sidaa darteed qof kastaa wuxuu awoodaa inuu u soo noqdo Eebe xilligasta, iyadoon loo eegin wixii hore.
4. Quraanka iyo dartiisa waxay ku filan tahay inay tahay mucjisada ugu weyn, mana u baahna nabiga inuu soo dejiyo karaamooyin kale marka loo eego dadka caqli leh.