Sura Ar-Ra'd — Werset 27

Znaczenie słów:

• Āyah – znak, cud, dowód.
• Anāba – zwrócił się, powrócił do Boga z pokorą i skruchą.

Tafsir (wyjaśnienie):

Niewierni z Mekki, powodowani uporem i przekorą, mówili: „Dlaczego nie został zesłany Mu (Muhammadowi) widzialny znak od jego Pana, taki jak laska Mojżesza czy wskrzeszanie zmarłych przez Jezusa, który potwierdziłby jego prawdomówność?”. Bóg nakazuje Prorokowi ﷺ odpowiedzieć im: „Zaprawdę, Bóg sprowadza z drogi prawdy, kogo chce – spośród tych, którzy trwają w zaprzeczaniu i nie szukają prawdy – i prowadzi ku Sobie, ku swojej religii, tego, kto się do Niego zwraca, kto porzuca grzech i szczerze szuka Jego upodobania”. Oznacza to, że zesłanie cudów nie jest uzależnione od ich żądań, a wiara nie rodzi się z przymusu czy spektakularnych znaków, lecz z czystego serca, które pragnie Boga. Ten, kto zamyka oczy na prawdę, nawet widząc tysiące cudów, nie uwierzy, a ten, kto otwiera serce na Boga, otrzyma światło przewodnictwa bez względu na okoliczności.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Prawdziwe przewodnictwo i zabłądzenie są w rękach Boga – nikt nie może zmusić drugiego do wiary, ani też odebrać mu jej, jeśli Bóg chce go poprowadzić.
2. Żądanie cudów na pokaz nie jest dowodem szczerości – liczy się pokora i gotowość serca do przyjęcia prawdy.
3. Bóg nie pozostawia człowieka bez pomocy – każdy, kto szczerze się do Niego zwróci, nawet po latach błędów, znajdzie drogę do Niego.
4. Wiara jest łaską, którą Bóg obdarza tych, którzy szukają Jego bliskości – to zachęta do ciągłego powracania do Boga w skrusze i modlitwie.
5. Człowiek nie powinien uzależniać swojej wiary od spektakularnych wydarzeń, lecz od refleksji nad znakami Boga w stworzeniu i w objawieniu, które już do niego dotarło.