Sure Ra'd — Ayet 36

Kelime Anlamları:

• Âteynâhümül-kitâb: Kendilerine kitap verdiklerimiz (Tevrat ve İncil verilenler).
• Yefrahûn: Sevinirler, ferahlarlar.
• Ahzâb: Gruplar, partiler, topluluklar (burada kâfir gruplar).
• Yünkiru: İnkâr eder, reddeder.
• Mâb: Dönüş yeri, varılacak son durak.

Tefsir:

Ey Resûl! Kendilerine Tevrat ve İncil verdiğimiz kimselerden Allah'a ve sana iman edenler —Abdullah bin Selâm ve Necaşi gibi— sana indirilen Kur'an'a sevinirler. Çünkü o, ellerindeki kitapları tasdik etmekte ve onlarla uyum içinde bulunmaktadır. Onlar, bu kitabın Rablerinden gelen hak olduğunu bilir ve gönül huzuruyla kabul ederler.

Fakat kâfir gruplardan —Yahudi ve Hristiyan âlimlerinden— öyleleri vardır ki, sana indirilen Kur'an'ın bir kısmını inkâr ederler. Özellikle kendi hevâlarına uymayan, onların tahrif ettikleri hükümleri ortaya çıkaran ve gerçeği açığa vuran âyetleri reddederler. Oysa onların kitapları da bunu doğrulamaktadır.

Ey Muhammed! De ki: "Ben ancak Allah'a kulluk etmekle emrolundum. O'na hiçbir şeyi ortak koşmam. Ben yalnızca O'na davet ederim, başkasına değil. Dönüşüm de yalnız O'nadır. Hayatımın sonunda varacağım yer O'nun huzurudur."

Bu âyet, tevhidin bütün peygamberlerin ortak mesajı olduğunu ve hak dinin değişmez esasını ortaya koymaktadır. Kur'an'ın getirdiği bu saf iman çağrısı, insanı her türlü şirkten arındırır ve yalnızca Allah'a yöneltir. Ne mutlu o kimselere ki, vahye teslim olur, sevinçle karşılar ve hayatını Allah'ın rızasına göre düzenler. Onlar, dünyada huzur, ahirette kurtuluş bulurlar. Allah'a davet eden ve O'na döneceğini bilen mümin, hiçbir zaman yalnız değildir; çünkü o, her an Rabbine bağlıdır ve O'nun yardımına mazhardır.