Sura Ar-Ra'd — Werset 6

Znaczenie słów:

• As-Sajji'ah (السَّيِّئَة) – kara, nieszczęście, zło.
• Al-Hasanah (الْحَسَنَة) – dobro, pomyślność, bezpieczeństwo, wiara.
• Al-Mathulat (الْمَثُلَات) – kary, które spotkały wcześniejsze narody (forma liczby mnogiej od „mathula" – przykład kary, która spotkała przodków).

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

Niewierni z Mekki, drwiąc i okazując pogardę, prosili ciebie (o Proroku) o przyspieszenie kary, którą im groziłeś, zanim nadeszło dobro – czyli zanim uwierzyli i zyskali bezpieczeństwo oraz pomyślność. A przecież przed nimi przeszły już kary, które spotkały podobne do nich narody, które odrzucały swoich posłańców – jak lud Noego, Ad, Samud i inni. Jak mogą więc prosić o przyspieszenie tego, co spotkało ich poprzedników, skoro znają te historie i powinni wyciągnąć z nich naukę?

Następnie Bóg ukazuje swoją łaskę i sprawiedliwość: Zaprawdę, twój Pan – o Proroku – jest Pełen Przebaczenia dla ludzi, mimo że wyrządzają sobie krzywdę swoimi grzechami i nieposłuszeństwem. Nie spieszy się z karą dla nich, ale otwiera przed nimi drzwi skruchy i zaprasza ich do przebaczenia, jeśli tylko się nawrócą. Jednocześnie – zaprawdę, twój Pan jest Surowy w karaniu tych, którzy trwają w niewierze i uporczywie trwają w błędzie, nie chcąc się nawrócić.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Łaskawość Boga i Jego cierpliwość – Bóg nie karze natychmiast za grzechy, lecz daje ludziom czas na opamiętanie się i powrót do Niego. To dowód na Jego ogromne miłosierdzie.
2. Ostrzeżenie przed konsekwencjami uporu – Kara Boga jest surowa dla tych, którzy świadomie odrzucają prawdę i drwią z ostrzeżeń. Historia poprzednich narodów jest przestrogą dla każdego pokolenia.
3. Zachęta do skruchy – Nawet jeśli człowiek wyrządził sobie krzywdę grzechami, brama przebaczenia pozostaje otwarta. Wystarczy szczera skrucha, aby Bóg obdarzył go swoim miłosierdziem.
4. Nauka pokory wobec Boga – Nie należy prosić o karę ani lekceważyć ostrzeżeń, lecz pokornie przyjąć wezwanie do wiary i dobrego postępowania, zanim nadejdzie czas, w którym skrucha nie będzie już przyjęta.
5. Równowaga między nadzieją a bojaźnią – Werset łączy w sobie dwie cechy Boga: przebaczenie i surową karę. To uczy muzułmanina, aby żył między nadzieją na miłosierdzie a bojaźnią przed sprawiedliwością Boga, co prowadzi do pobożności i prawego życia.