Surja Er-Ra'd — Ajet 6

Kuptimi i fjalëve:

• Es-sejjietu (السَّيِّئَةُ): Këtu nënkuptohet ndëshkimi dhe dënimi.
• El-hasenetu (الْحَسَنَةُ): Këtu nënkuptohet mirësia, shëndeti dhe falja.
• El-methulat (الْمَثُلَاتُ): Shumësi i fjalës "methule", që do të thotë dënimet dhe ndëshkimet që u kanë ndodhur popujve të mëparshëm.

Tefsiri i ajetit:

O Pejgamber! Jobesimtarët po të nxitojnë duke kërkuar dënimin dhe ndëshkimin para se të vijë mëshira dhe falja. Ata tallen dhe kërkojnë me ngut dënimin, duke mos pritur mirësinë dhe faljen që Zoti ua ofron. Ndërsa para tyre kanë kaluar popuj të tërë që u dënuan për shkak të mohimit dhe refuzimit të të dërguarve të tyre – shembujt e këtyre dënimeve janë të njohura dhe të dëgjuara. Pse nuk marrin mësim prej tyre?

Pastaj Zoti i Lartësuar i drejtohet Pejgamberit të Tij me dy cilësi të Tija të mëdha: Së pari, Zoti yt është Falës i madh për njerëzit, pavarësisht padrejtësive të tyre ndaj vetvetes me mëkate dhe mosbindje. Ai nuk i dënon menjëherë, por u jep afat dhe u hap derën e pendimit – kush pendohet, Ai ia fal. Së dyti, Zoti yt është Ndëshkues i ashpër për ata që vazhdojnë në mohim dhe mosbindje pa u penduar – dënimi i Tij është i fortë dhe i pamëshirshëm për kokëfortët.

Përfitimet nga ajeti:

1. Mëshira e Zotit është e madhe dhe e gjerë – Ai fal njerëzit edhe pse ata i bëjnë padrejtësi vetes me mëkate, sa herë që pendohen sinqerisht.
2. Zoti nuk nxiton me dënim – Ai u jep afat mëkatarëve që të kthehen në rrugën e drejtë, gjë që tregon durimin dhe butësinë e Tij ndaj krijesave.
3. Historia është mësim për ata që mendojnë – dënimet që u kanë ndodhur popujve të mëparshëm janë dëshmi e qartë se Zoti i përmbush premtimet e Tij.
4. Ekuilibri ndërmjet frikës dhe shpresës – besimtari duhet të ketë shpresë në mëshirën e Zotit, por edhe frikë nga dënimi i Tij, duke jetuar mes këtyre dy ndjenjave.
5. Pendimi është dera e shpëtimit – edhe nëse njeriu ka bërë shumë gabime, dera e pendimit është e hapur deri në momentin e fundit të jetës.