Mishary Rashid Alafasy
✓
Mahmoud Khalil Al-Husary
✓
Abdurrahman As-Sudais
✓
Mohamed Siddiq Al-Minshawi
✓
Abdul Basit Abdul Samad
✓
Ali Al-Hudhaify
✓
Ahmed ibn Ali al-Ajamy
✓
Abu Bakr Ash-Shaatree
✓
Muhammad Ayyoub
✓
Abdullah Basfar
✓
Abdullah Al-Juhani
✓
Maher Al Muaiqly
✓
Тарҷума — Tafsir
- Маънои калимаҳои душворфаҳм:
— «يَسْتَعْجِلُونَكَ»: аз ту шитоб мекунанд, яъне аз ту мехоҳанд, ки азоб зуд биёяд.
— «بِالسَّيِّئَةِ»: ба бадӣ, яъне ба азобу нокомӣ.
— «الْحَسَنَةِ»: некӣ, яъне офият, неъмат ва имон.
— «خَلَتْ»: гузаштаанд, сипарӣ шудаанд.
— «الْمَثُلَاتُ»: ҷамъи «масула», яъне азобҳо ва ибратҳое, ки бар умматҳои пешин фурӯд омадаанд.
— «مَغْفِرَةٍ»: омурзиш, бахшоиш.
— «ظُلْمِهِمْ»: ситаму зулми онҳо, яъне гуноҳу нофармонии онҳо.
— «شَدِيدُ الْعِقَابِ»: сахтгирикунанда дар азоб.
- Тафсири оят:
Худованд ба Пайғамбари худ (с) хабар медиҳад, ки кофирон ва дурӯғбароварандагони паём аз рӯи ҷаҳлу саркашӣ аз ӯ шитоб мекунанд ва мегӯянд: «Агар рост мегӯӣ, пас ин азоберо, ки моро таҳдид мекунӣ, зуд биёр!» Онҳо пеш аз он ки неъмату офият ва имон ба онҳо бирасад, хоҳони азобу нокомӣ ҳастанд. Ҳол он ки пеш аз онҳо низ азобҳо бар умматҳои дурӯғбароварандаи гузашта фурӯд омадаанд ва онҳо несту нобуд шудаанд. Пас чаро аз сарнавишти онҳо ибрат намегиранд ва аз ин шитоб даст намекашанд?
Сипас Худованд мефармояд, ки Парвардигори ту — эй Пайғамбар — нисбат ба мардум бахшоянда аст, ҳатто бо вуҷуди зулму гуноҳи онҳо. Ӯ таъҷил намекунад дар азоб, балки ба онҳо мӯҳлат медиҳад, то тавба кунанд ва ба сӯи Ӯ бозгарданд. Аммо ҳамзамон Парвардигори ту дар азоб сахтгир аст нисбат ба касоне, ки дар куфру гумроҳӣ ва нофармонӣ исрор мекунанд ва тавба намекунанд. Пас раҳмату бахшоиши Ӯ бо адлу интиқоми Ӯ ҳамроҳ аст: ҳар кӣ тавба кунад, омурзида мешавад, ва ҳар кӣ исрор кунад, азоби сахт ӯро дар пеш аст.
- Фоидаҳои ин оят:
— Ин оят нишон медиҳад, ки Худованд раҳим ва бахшоянда аст ва ба бандагонаш мӯҳлат медиҳад, то тавба кунанд; ин боиси умедворӣ ва рӯ овардан ба сӯи Ӯ мегардад.
— Аз сарнавишти умматҳои пешин ибрат гирифтан лозим аст, то мо низ гирифтори азобу ҳалокат нашавем.
— Оят моро тарғиб мекунад, ки пеш аз расидани азоб ва пеш аз он ки неъматҳо аз дастамон раванд, ба сӯи Худованд тавба кунем ва амалҳои нек анҷом диҳем.
— Ин оят ҳам раҳмату бахшоиши Худовандро ва ҳам адлу сахтгирии Ӯро нишон медиҳад; ин моро водор мекунад, ки ҳам умедвор бошем ва ҳам аз гуноҳ бипарҳезем.
— Дар ин оят тасаллие барои Пайғамбар (с) ва муъминон аст, ки саркашии кофиронро дида, дилгир нашаванд; зеро ҳисобу ҷазо назди Худованд аст ва ҳар кас сазои амали худро хоҳад дид.
📜 Оят 4-8 — Сураи Ар-Рад
Тарҷума — Ар-Рад 6
Сураи Ар-Рад Оят 6 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ба шитоб аз ту пеш аз хайру бахшоиш азоб металабанд.…Сураи Оят 6/43 — Сураи Ар-Рад الرعد (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ар-Рад Гӯш кун, Сураи Ар-Рад Тарҷума, Сураи Ар-Рад mp3, Сураи Ар-Рад pdf. Оят 4–8. Ба Тоҷикӣ: Русский.
Қуръони Карим
Wednesday, September 30, 2026
Don't forget us in your sincere prayers


