ሱረቱ አር-ራዕድ — አንቀጽ 6

የቃላት ትርጉም፡-

• በሰይኢ (በመጥፎ)፡- ቅጣትና አደጋ ማለት ነው።
• አል-ሐሰነ (በመልካም)፡- ዕርቅና ደህንነት ማለት ነው።
• አል-ሙሱላት (ቀደምት ቅጣቶች)፡- ከዚህ በፊት በነበሩ ኅዝቦች ላይ የወረዱ ቅጣቶችና አደጋዎች ማለት ነው።

የአንቀጹ ትንታኔ፡-

እነዚህ አጋሪዎች መልእክተኛውን (ሰላም በእነርሱ ላይ ይሁን) የሚያስቸኩሉት በመጥፎ ነገር ነው፤ ማለትም ቅጣትን ያስቸኩላሉ እንጂ ዕርቅንና ደህንነትን አይጠይቁም። እነርሱ ከመልካሙ ነገር በፊት መጥፎውን ያስቸኩላሉ፤ ይህም ከነቢዩ ጋር የሚያሾፉ እና የሚሳለቁ በመሆናቸው ነው። ከእነርሱ በፊት በነበሩት ኅዝቦች ላይ የወረዱ ቅጣቶች አልፈዋል፤ እነዚያ ኅዝቦች በመልዕክተኞቻቸው አስተባባሉና በአላህ ቅጣት ተያዙ። እነዚህ አጋሪዎች ከእነርሱ ታሪክ እያወቁ እንዴት ቅጣትን ያስቸኩላሉ? ለምን አይገሰጹም?

አንተ መልእክተኛ ሆይ! ጌታህ ለሰዎች በደላቸው ላይ እንኳን መሓሪ ነው፤ በኃጢአታቸው አያስቸኩልባቸውም፤ ነገር ግን ንስሐ እንዲገቡ ያቆያቸዋል፤ ንስሐ ከገቡ ይቅር ይላቸዋል። ጌታህ ቅጣቱ በጣም ከባድ ነው፤ በክህደታቸው ላይ ጸንተው ለሚቆዩ እና ንስሐ ለማይገቡ ቅጣቱ አይቀመጥም።

ከአንቀጹ የተማርናቸው ትምህርቶች፡-

1. አላህ በባሮቹ ላይ ቸር ነው፤ ቅጣትን አያስቸኩልባቸውም፤ ይልቁንም ንስሐ እንዲገቡ እና ወደ እርሱ እንዲመለሱ ያቆያቸዋል።
2. የአላህ መሓሪነት ሰፊ ነው፤ ሰው በራሱ ላይ ቢበድልም እንኳን ንስሐ ከገባ ይቅርታ ያገኛል።
3. የአላህ ቅጣት ከባድ ነው፤ ስለዚህ ሰው በኃጢአት ላይ ጸንቶ ከመቆየት መጠንቀቅ አለበት።
4. የቀደሙት ኅዝቦች ታሪክ ለኋለኞቹ ትምህርት ነው፤ በአላህ ቅጣት ላይ ማሾፍ እና ማስቸኮል የባለጌዎች ባህሪ ነው።
5. አላህ ለባሮቹ የሚያቀርበው መልካም ነገር ነው፤ እነርሱ ግን በግዴለሽነታቸው የሚጠይቁት መጥፎውን ነው፤ ይህም የሰውን ድክመት ያሳያል።