Surja Er-Ra'd — Ajet 7

Kuptimet e fjalëve:

• Lule (لَوْلَا): Pse jo? / Përse nuk...?
• Ajete (آيَةٌ): Mrekulli, shenjë e jashtëzakonshme që dëshmon vërtetësinë e profetit.
• Munther (مُنذِر): Paralajmërues, ai që i tërheq vërejtjen njerëzve nga dënimi i Allahut.
• Had (هَادٍ): Udhërrëfyes, ai që i udhëzon njerëzit në rrugën e drejtë.

Tefsiri i Ajetit:

Jobesimtarët nga injoranca dhe kokëfortësia e tyre thoshin: "Pse nuk i është zbritur Muhammedit ndonjë mrekulli e prekshme nga Zoti i tij, si shkopi i Musait apo devja e Salihut, që të dëshmojë vërtetësinë e tij?" Ata e kërkonin këtë jo për të gjetur të vërtetën, por nga kryeneçësia dhe tallja.

Allahu i Lartësuar ia kthen përgjigjen Profetit të Tij: Ti, o Muhammed, nuk je veçse paralajmërues që i tërheq vërejtjen njerëzve nga dënimi i Allahut dhe që i fton ata në besim. Ti nuk ke në dorë t'i sjellësh mrekullitë sipas dëshirës së tyre; ti je i dërguar vetëm me ato mrekulli që Allahu të ka dhënë. Për çdo popull ka një udhërrëfyes – një profet të dërguar nga Allahu – i cili i udhëzon njerëzit në rrugën e drejtë dhe ua tregon atyre rrugën e shpëtimit.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Detyra e Profetit dhe e pasuesve të tij është vetëm t'i ftojnë njerëzit në rrugën e Allahut dhe t'i paralajmërojnë, ndërsa udhëzimi i zemrave është vetëm në dorën e Allahut. Kjo i mëson thirrësit në Islam që të jenë të durueshëm dhe të mos dëshpërohen kur njerëzit nuk përgjigjen.
2. Kërkesa e jobesimtarëve për mrekulli sipas dëshirës së tyre nuk është gjë e re; kështu kanë vepruar popujt e mëparshëm me profetët e tyre. Kjo tregon se zemra e njeriut nuk ndryshon nga kryeneçësia, prandaj njeriu duhet të kërkojë të vërtetën me sinqeritet.
3. Çdo popull ka pasur udhërrëfyes nga Allahu, gjë që tregon drejtësinë e Allahut ndaj robërve të Tij – Ai nuk i lë njerëzit pa udhëzim.
4. Kur'ani është mrekullia më e madhe dhe e përhershme, e mjaftueshme për këdo që kërkon të vërtetën me zemër të pastër.