Surah Ibrahim — Aya 1

Ma'anar Kalmomi:

"الر": Haruffa ne da aka ambata a farkon wasu surori, kuma an riga an yi bayanin su a farkon Suratul Baqarah.

"الظلمات": Wato duhun kafirci, jahilci da ɓata.

"النور": Wato hasken imani, ilimi da shiriya.

"صراط العزيز الحميد": Tafarkin Allah Mabudinsu wanda babu mai iya rinjayarsa, wanda ya cancanci yabo a dukkan halaye da ayyukansa.

Tafsirin Ayar:

Wannan Alkur'ani littafi ne da Muka saukar da shi zuwa gare ka, ya Muhammad, domin ka fitar da mutane daga duhun kafirci, jahilci da ɓata zuwa ga hasken imani, ilimi da shiriya. Wannan kuwa ba ta hanyar karfinka ba, sai dai da iznin Ubangijinsu da yardarsa da taimakonsa. Kuma kana kai su zuwa ga tafarkin Allah Mabudinsu wanda babu wani mai iya rinjayarsa, wanda ya cancanci yabo a kowane hali, wanda ya mallaki dukkan kyautatawa da falala. Ayar ta nuna cewa manufar saukar da Alkur'ani ita ce fitar da mutane daga duhu zuwa haske, kuma wannan aiki ne na Allah da yardarsa, ba da karfin wani ba.

Faidodin Ayar:

1. Alkur'ani shi ne tushen haske da shiriya ga dukan bil'adama, kuma manufarsa ita ce fitar da mutane daga kafirci zuwa imani.
2. Neman shiriya da imani ba ya samuwa sai da iznin Allah da yardarsa, don haka ya kamata mu dogara gare shi kuma mu roƙe shi ya shiryar da mu.
3. Imani shi ne haske na gaskiya, wanda yake kaiwa ga tafarkin Allah Mabudinsu wanda yake da iko a kan komai, kuma yana cancanci yabo a kowane hali.
4. Ayar tana ƙarfafa mu mu riƙe Alkur'ani a matsayin jagora a rayuwarmu, domin shi ne hanyar tsira daga duhu zuwa haske, kuma mu yi aiki da abin da ya kunsa na umarni da nisantar abin da ya hana.