Surja Ibrahim — Ajet 11

Kuptimet e fjalëve:

• “Nemun” (يمُنّ): do të thotë dhuratë e madhe dhe nderim i veçantë që Allahu ia jep kujt të dojë.
• “Sulltan” (بسلطان): këtu do të thotë argument i qartë, provë bindëse ose mrekulli që dëshmon vërtetësinë e profetit.

Tefsiri i ajetit:

Kur të dërguarit dëgjuan fjalët e popujve të tyre, të cilët dyshonin në mesazhin e tyre duke thënë: “Ju jeni vetëm njerëz si ne”, ata u përgjigjën duke pranuar hapur: “Po, ne jemi vërtet njerëz si ju – nuk e mohojmë këtë. Por kjo ngjashmëri në natyrën njerëzore nuk do të thotë se jemi të barabartë në çdo gjë. Allahu i Lartësuar, me mëshirën dhe urtësinë e Tij, i jep nderin e profetësisë atij që do nga robërit e Tij, duke e zgjedhur atë për të përcjellë mesazhin e Tij. Sa i përket kërkesës suaj për një mrekulli apo provë të jashtëzakonshme, ne nuk kemi fuqi ta sjellim atë vetë – kjo është vetëm në dorën e Allahut. Ai ia jep çdo profeti shenjat që dëshiron, sipas urtësisë së Tij. Prandaj, besimtarët e vërtetë mbështeten vetëm tek Allahu në të gjitha çështjet e tyre, sepse Ai është i vetmi që ka fuqi absolute mbi çdo gjë.”

Përfitimet nga ky ajet:

• Profetët ishin njerëz të zakonshëm, por Allahu i nderoi me mesazhin e Tij – kjo tregon se nderi i vërtetë nuk është në prejardhje apo fuqi, por në zgjedhjen hyjnore dhe devotshmërinë.
• Mrekullitë dhe provat nuk vijnë sipas dëshirës së njerëzve, por sipas urtësisë së Allahut – kjo na mëson të pranojmë vullnetin e Tij dhe të mos i kushtëzojmë besimin tonë me gjëra që nuk janë në kompetencën tonë.
• Besimtari i vërtetë është ai që ia lë çështjet Allahut dhe mbështetet tek Ai në çdo situatë, duke ditur se vetëm Ai është i aftë të sjellë dobi dhe të largojë dëmin.
• Ky ajet na mëson edhe mirësjelljen në dialog: profetët u përgjigjën popullit të tyre me qetësi dhe logjikë, pa u zemëruar, duke treguar se e vërteta nuk ka nevojë për ashpërsi, por për argument të qartë dhe durim.