Sure İbrâhim — Ayet 11

Kelime Anlamları:

• Yemünnü: Lütfeder, ihsanda bulunur, bağışlar.
• Sultan: Apaçık delil, kesin kanıt, mucize.
• Tevekkül: Güvenmek, dayanmak, işleri Allah'a havale etmek.

Tefsir:

Peygamberler, kavimlerinin kendilerine yönelttiği "Siz de bizim gibi birer insansınız" şeklindeki itirazlara son derece açık ve net bir cevap verdiler. Evet, onlar da insandı; yemek yer, içer, sokaklarda yürürlerdi. Ancak bu benzerlik, onların diğer insanlarla her yönden aynı olduğu anlamına gelmezdi. Çünkü Allah Teâlâ, kulları arasından dilediğine peygamberlik gibi büyük bir lütufta bulunur, onu seçer ve şereflendirir. Bu, Allah'ın bir ihsanıdır; kimsenin kendi çabasıyla elde edebileceği bir makam değildir.

Peygamberler, kavimlerinin mucize taleplerine karşı da şöyle dediler: "Bizim, sizin istediğiniz mucizeleri kendiliğimizden getirmemiz mümkün değildir. Bu, bizim elimizde olan bir iş değildir. Ancak Allah'ın izni ve dilemesiyle olur. O, dilediği peygambere, hikmeti gereği dilediği mucizeyi verir." Yani mucizeler, peygamberlerin keyfi bir gösterisi değil, Allah'ın kudretinin bir tecellisidir.

Bu noktada peygamberler, iman edenlere çok önemli bir ders verdiler: "Müminler, her işlerinde yalnızca Allah'a tevekkül etsinler." Çünkü gerçek güç ve kudret yalnızca O'na aittir. İnsanların teveccühüne, desteğine veya onayına bel bağlamak, müminin şanına yakışmaz. Mümin, kalbini yalnızca Allah'a bağlar, işlerini O'na havale eder ve sonucu O'ndan bekler. İşte gerçek imanın alameti budur.

Bu ayet, bizlere şu müjdeyi verir: Peygamberlik, insanlıkla çelişen bir durum değildir. Allah, insanlara yine insanlardan elçiler göndermiştir ki, onlar örnek alınabilsin. Bu, Allah'ın rahmetinin bir gereğidir. Bizler de peygamberlerin bu güzel ahlakından ders almalı, Allah'a olan güvenimizi asla kaybetmemeliyiz. Zorluklar karşısında yılmamalı, tıpkı peygamberler gibi "Allah bize yeter, O ne güzel vekildir" demeliyiz. Unutmayalım ki, Allah'a tevekkül edenleri O asla yalnız bırakmaz ve onlara mutlaka bir çıkış yolu ihsan eder.