ሱረቱ ኢብራሂም — አንቀጽ 11

የቃላት ፍች፡-

• نَحْنُ፡- እኛ
• يَمُنُّ፡- ሞገስን ይሰጣል፣ ቸርነትን ያደርጋል
• سُلْطَانٍ፡- ግልጽ ማስረጃ፣ ተአምር
• فَلْيَتَوَكَّلِ፡- ይመኩ፣ ይጠጉ

የአንቀጹ ትርጓሜ፡-

መልእክተኞቻቸው ለሕዝቦቻቸው ሲመልሱ እንዲህ አሉ፡- «እኛ እንደናንተ ሰው መሆናችንን አንክድም፤ እኛ በእርግጥ ሰዎች ነን። ነገር ግን ይህ ብቻ የመልእክተኝነት መንገድ አይደለም፤ አላህ ከባሮቹ በሚሻው ሰው ላይ የነብይነትንና የመልእክትን ሞገስ ይሰጣል፤ ይህም የእርሱ ብቻ ፍላጎትና ምርጫ ነው። እናንተ የጠየቃችሁትን ተአምርና ግልጽ ማስረጃ በራሳችን ፈቃድና ችሎታ ልናመጣ አንችልም፤ ይህ የሚሆነው በአላህ ፈቃድና ትእዛዝ ብቻ ነው። አላህ ለነብያቱ የሚፈልገውን ተአምር በየዘመኑ ይሰጣል። ምእመናን በሁሉም ጉዳያቸው በአላህ ላይ ብቻ ይመኩ፤ እርሱን ብቻ ይጠጉ፤ ከእርሱ በቀር ሌላ ተመኪ የላቸውም።»

ከአንቀጹ የምንማራቸው ትምህርቶችና ጥቅሞች፡-

1. የነብይነት ምርጫ የአላህ ብቻ ፍላጎት ነው፤ እርሱ የሚሻውን ባሪያውን ለዚህ ታላቅ ማዕረግ ይመርጣል፤ ይህም የአላህ ቸርነትና ሞገስ ነው እንጂ በሰው ጥረት የሚገኝ አይደለም።
2. መልእክተኞች ሰዎች ቢሆኑም ከሌሎች ሰዎች የተለዩ ናቸው፤ አላህ በነብይነት ምርጫው ከፍ አድርጓቸዋልና፤ ስለዚህ ሰው መሆናቸው የመልእክታቸውን እውነትነት አያጠራጥርም።
3. ተአምራትን ማምጣት የመልእክተኞች ሥልጣን አይደለም፤ ይህ የአላህ ፈቃድ ብቻ ነው፤ እርሱ ለእያንዳንዱ ነብይ በጥበቡ የሚፈልገውን ተአምር ይሰጣል።
4. በአላህ ላይ መመካት የምእመናን ባሕርይና ምልክት ነው፤ ምእመን በሁሉም ጉዳዩ ወደ አላህ ይመለሳል፤ በእርሱ ላይ ብቻ ይመካል እንጂ በሰዎች ኃይልና ችሎታ አይተማመንም።
5. እውነትን በግልጽና በትሕትና መናገር የነብያት መንገድ ነው፤ ሰው መሆናቸውን አልደበቁም፤ ነገር ግን የአላህን ሞገስና ምርጫ አስታወቁ።
6. አንቀጹ የምእመናንን ልብ ያጽናናል፤ እውነት በሰዎች ቁጥርና ኃይል አይወሰንም፤ የአላህ ድጋፍና እርዳታ ከሁሉ በላይ ነው፤ ስለዚህ ምእመን በአላህ ላይ በመመካት ጸንቶ ይቆማል።