سورت ابراهيم — آیت 36

د کلمو معناګانې:

• إِنَّهُنَّ: دا ضمير په اصنامو (بتانو) باندې راجع کېږي، يعني "بېشكه دغه (بتان)".
• أَضْلَلْنَ: ګمراه كړي يې دي.
• تَبِعَنِي: چا چې زما پيروي وكړه (په توحيد او اطاعت كې).
• عَصَانِي: چا چې زما نافرماني وكړه (په توحيد او اطاعت كې).
• غَفُورٌ رَّحِيمٌ: ډېر بخښونكى، ډېر مهربان.

تفسير:

اى زما ربه! بېشكه دغه بتانو چې ما له خپل قوم څخه غوښتل چې له عبادت څخه يې لاس واخلي، د ډېرو خلكو د ګمراهۍ سبب شول؛ ځكه چې دوى د دوى عبادت وكړ او له تا نه يې غير له دوى نه شفاعت تمه وكړه، نو په دې توګه دوى له حقې لارې څخه واوښتل.

نو څوك چې زما پيروي وكړي او په توحيد او ستا په اطاعت باندې ثابت قدم پاتې شي، نو هغه زما له ډلې څخه دى، زما په لار روان دى او زما ملګرى دى. او څوك چې زما نافرماني وكړي او زما په دعوت باندې يې عمل ونه كړي، نو اى زما ربه! ته ډېر بخښونكى يې، ډېر مهربان يې؛ څوك چې توبه وباسي او ستا طرف ته راشي، نو ته يې بخښې او پرې رحم كوې، ځكه ستا رحمت او بخښنه له هر څه نه پراخه ده.

فايدې:

1. دا آيت د انبياوو په دعوت كې د شفقت او نرمۍ ښودنه كوي؛ حضرت ابراهيم عليه السلام د خپل قوم د ګمراهۍ خبره كوي، خو بيا هم د دوى لپاره د بخښنې او رحمت غوښتنه كوي، ځكه هغه پوهېږي چې الله تعالی ډېر بخښونكى او مهربان دى.
2. دا آيت مونږ ته دا درس راكوي چې د چا په ګمراهۍ باندې بايد خوشحاله نه شو، بلكې بايد د هغوى د هدايت لپاره دعا وكړو، ځكه چې الله تعالی كولى شي چې هر څوك وبخښي او پر هر چا رحم وكړي.
3. په دې آيت كې د توحيد او د رسول د پيروي ارزښت ښودل شوى دى؛ څوك چې د رسول پيروي كوي، هغه د رسول له ډلې څخه شمېرل كېږي، او دا د مسلمان لپاره تر ټولو لوړ وياړ دى.
4. دا آيت مونږ ته د الله تعالی د رحمت او بخښنې پراخوالي ښیي، چې د بندګانو د ګناهونو سره سره، هغه د توبې په كولو سره بخښنه كوي، او دا د مسلمان لپاره د اميد او خوشحالۍ سبب دى.