Sure İbrâhim — Ayet 36

Kelime Anlamları:

• İnnehünne: Şüphesiz onlar (putlar).
• Adlelne: Saptırdılar, yoldan çıkardılar.
• Te bianî: Bana uydu, tâbi oldu.
• Feinnehû minnî: İşte o bendendir, benim dinimdendir.
• Asânî: Bana isyan etti, karşı geldi.

Tefsir:

Hz. İbrahim (a.s.), Rabbi’ne yalvararak şöyle diyor: "Ey Rabbim! Şüphesiz bu putlar, insanların birçoğunu doğru yoldan saptırdı. Onlar, bu cansız varlıkların kendilerine şefaat edeceğini zannederek aldanıp onları sana ortak koştular ve böylece hidayetten uzaklaştılar."

Ardından Hz. İbrahim, iki grup insanı birbirinden ayırarak şöyle dua ediyor: "Kim bana uyarsa, benim tevhid dinime tâbi olursa, işte o bendendir, benim yoldaşımdır, benimle aynı inancı paylaşır." Bu, müminler arasındaki manevi bağın ve kardeşliğin en güzel ifadesidir. Hz. İbrahim, kendisine uyanları sahipleniyor ve onlarla iftihar ediyor.

"Kim de bana isyan ederse, benim davetime uymazsa, benim dinimi kabul etmezse, ey Rabbim! Şüphesiz sen çok bağışlayansın, çok merhametlisin." Burada Hz. İbrahim, isyan edenler için bile ümitsizliğe kapılmıyor, onların da affedilmesi için Rabbine yalvarıyor. Çünkü Allah’ın rahmeti geniştir; tövbe eden kullarını bağışlar, onlara merhamet eder. Bu dua, müminlere şu mesajı veriyor: İnsanları hidayete çağırırken, onların isyanı karşısında asla ümitsizliğe düşmeyin; Allah’ın rahmetinden umut kesmeyin. Belki bir gün o isyankârlar da tövbe edip hidayete ereceklerdir.

Bu ayet, tevhid davasının önderi olan Hz. İbrahim’in, hem kendisine uyanlara duyduğu sevgiyi hem de isyan edenlere karşı gösterdiği merhametli ve affedici tavrı bizlere öğretiyor. Bizler de bu güzel ahlakı örnek almalı, insanları İslam’a davet ederken sabırlı, merhametli ve affedici olmalıyız. Unutmayalım ki Allah’ın rahmeti her şeyi kuşatmıştır; O, dilerse günahkâr kullarını da bağışlar ve onları doğru yola iletir. Bu yüzden hiçbir zaman Allah’ın rahmetinden ümit kesilmez.