Sura Ibrahim — Werset 36

Znaczenie słów:

• رَبِّ – „O mój Panie” – zwrot do Allaha, Pana światów.
• إِنَّهُنَّ – „zaprawdę one” – zaimek odnosi się do bożków i posągów, które czcili bałwochwalcy.
• أَضْلَلْنَ – „sprowadziły na manowce” – doprowadziły do błędu i zguby.
• فَمَن تَبِعَنِي – „kto poszedł za mną” – kto podążył moją drogą w wierze i posłuszeństwie.
• فَإِنَّهُ مِنِّي – „ten jest ode mnie” – należy do mojej wspólnoty i mojej religii.
• وَمَنْ عَصَانِي – „a kto mnie nie posłuchał” – kto sprzeciwił się mojemu wezwaniu.
• غَفُورٌ رَّحِيمٌ – „Przebaczający, Litościwy” – dwa atrybuty Allaha oznaczające przebaczenie i miłosierdzie.

Tłumaczenie i wyjaśnienie wersetu:

Ten werset jest częścią pięknej modlitwy proroka Ibrahima (pokój z nim), w której zwraca się on do swego Pana po tym, jak osiedlił swoją rodzinę w dolinie Mekki. Mówi on: „O mój Panie! Zaprawdę, te bożki – które ludzie uczynili sobie bogami – sprowadziły wielu ludzi z prostej ścieżki. Ludzie, widząc w nich pośredników i orędowników, oddawali im cześć zamiast Tobie, i przez to popadli w błąd i zgubę”.

Następnie Ibrahim wyjaśnia swoją postawę wobec ludzi: „Kto poszedł za mną – czyli uwierzył w jedność Allaha, podążał moją drogą i był posłuszny mojemu wezwaniu – ten należy do mnie, jest moim bratem w wierze i moim towarzyszem na drodze prawdy”. To wyznanie pokazuje głęboką więź duchową, która łączy proroków z ich prawdziwymi wyznawcami.

Na koniec Ibrahim okazuje swoją wspaniałą postawę wobec tych, którzy nie odpowiedzieli na jego wezwanie: „A kto mnie nie posłuchał – kto zboczył z drogi wiary i popełniał grzechy – to Ty, o Panie, jesteś Przebaczający i Litościwy”. Nie prosi on o karę dla nich, lecz oddaje sprawę Allahowi, który w swojej nieskończonej łasce może przebaczyć tym, którzy szczerze się nawrócą i zwrócą się do Niego. Jest to wyraz najwyższej szlachetności i miłosierdzia w postawie proroka.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Pokora i oddanie sprawy Allahowi – Prorok Ibrahim, mimo że był jednym z największych posłańców, nie osądzał ludzi sam, lecz powierzał ich sprawę Allahowi, który jest jedynym Sędzią i Przebaczającym.
2. Jedność wiary łączy ludzi – Prawdziwa więź między wierzącymi nie opiera się na pokrewieństwie krwi, lecz na wspólnej wierze w jednego Allaha. Ten, kto podąża za prawdą, staje się duchowym bratem proroków.
3. Miłosierdzie wobec błądzących – Islam uczy nas, abyśmy nie życzyli ludziom zguby, lecz mieli nadzieję na ich nawrócenie. Nawet wobec tych, którzy odrzucili wezwanie, należy okazywać dobroć i pozostawiać ich los Allahowi.
4. Niebezpieczeństwo fałszywych bożków – Werset ostrzega przed wszystkim, co odwraca człowieka od Allaha – czy to posągi, majątek, władza czy pragnienia. Te rzeczy mogą „sprowadzić na manowce” wielu ludzi, jeśli nie będziemy ostrożni.
5. Nadzieja w przebaczeniu Allaha – Nawet ci, którzy zgrzeszyli i zbłądzili, nie są pozbawieni nadziei, ponieważ Allah jest Przebaczający i Litościwy. Drzwi pokuty są otwarte dla każdego, kto szczerze się nawróci.