سورت ابراهيم — آیت 35

د کلمو معناګانې:

• وَاجْنُبْنِي: ما لرې وساته، ما ډډه کړه.
• الْأَصْنَامَ: د صنم جمع ده، هغه بتان چې انځور يا شکل لري او عبادت ورته کېږي.

تفسیر:

او ته (محمد صلی الله علیه وسلم) هغه وخت یاد کړه چې ابراهیم علیه السلام (له هغه وروسته چې خپل زوی اسماعیل او مور یې هاجر یې د مېکې په دره کې اوسولي وو) د خپل رب په درشل کې دعا وکړه او ویې ویل: ای زما ربه! دا ځای (مکه) د امن ځای وګرځوه، چې هر څوک په کې په امن او سوله کې ژوند وکړي، هلته د وینې تویول نه وي او پر چا ظلم نه کېږي. او ما او زما اولادونه د بتانو له عبادت څخه لرې وساته، چې له تا پرته بل څه ته سجده ونه کړو او له تا سره هېڅ شی شریک نه کړو.

فايدې:

• دا آیت د مېکې د حرمت او امنیت لپاره د ابراهیم علیه السلام د دعا یادونه کوي، چې دا دعا ومنل شوه او مکه د تل لپاره د امن ځای وګرځېده.
• دا چې ابراهیم علیه السلام د بتانو له عبادت څخه د خپل ځان او اولاد لپاره دعا کړې، دا ښیي چې د توحید ساتنه او له شرک څخه بچ کېدل تر ټولو لویه نعمت او د هر مسلمان لپاره لازمي ده.
• دا آیت د اولادونو د سمې روزنې او د هغوی د ایمان د ساتنې لپاره د مور او پلار مسؤلیت په ګوته کوي، چې باید د خپلو اولادونو لپاره دعا وکړي او هغوی ته د توحید درس ورکړي.
• د امن غوښتل د یو مسلمان لپاره یوه غوره دعا ده، ځکه چې په امن کې عبادت، علم او ټولنیز ژوند په ښه توګه مخ ته ځي.