Suurah Ibraahiim — Aayad 36

Macnaha Erayada:

• أَضْلَلْنَ: Waxay lumisay, waxay ka leexisay dadka jidka toosan.
• تَبِعَنِي: Ila raacay, iila socday diinta iyo tawxiidka.
• عَصَانِي: Iga falaaxay, iigu khilaafay amarka.

Tafsiirka:

Nabiga Ibraahim (CS) ayaa ku baryaya Eebbe, isagoo ka hadlaya sanamyada uu ku noolaa dadkiisu, wuxuuna yidhi: "Eebbow, sanamyadan ayaa lumiyay dad badan oo iyagu u maleeyay inay u shafeecaan, markaasay ku fiteen oo caabudeen Eebbe ka sokow. Kuwiise i raaca ee tawxiidkaaga iyo addeecaaddaada ku dhaafa, kuwaasi waa kuwa ii raacay diintayda iyo waddadayda toosan. Kuwa iigu khilaafaya oo aan iga raacin tawxiidka iyo addeecaadda, adaa Eebow u dhaafid badan, u naxariis badan – waxaad u dhaaftaa qofkii aad doonto oo toobadkeeda aqbalta, waxaadna u naxariisataa qofkii aad rabto."

Faa'iidooyinka laga qaato aayadda:

1. Baryada Eebbe waa astaanta nabiyada – Nabiga Ibraahim (CS) wuxuu baryay Eebbe isagoo u dhexdhexaadinaya dadkiisa, taasoo ina baraysa in aanu Eebbe u baryino dadka iyo ummadda.
2. Tawxiidku waa aasaaska diinta – Kii raaca tawxiidka wuxuu la mid yahay Nabiga Ibraahim, isagoo ka mid ah kuwa toosan.
3. Naxariista Eebbe way ballaadhan tahay – Inkastoo qofku sameeyo dambi, haddii uu toobadkeeno oo uu Eebbe u noqdo, Eebbe waa dhaafid badan, naxariis badan.
4. Ducada nabiyadu waxay u tahay naxariis ummadooda – Nabiga Ibraahim wuxuu u baryay dadkiisa si uu uga naxariisto Eebbe, taasoo muujinaysa jacaylka nabiyadu u qabaan dadkooda.
5. Islaamku waa diinta naxariista – Aayaddu waxay ku bishaaraynaysaa in Eebbe uu dhaafo kuwa toobadkeeya, taasoo dadka ku soo jiidata inay ku soo noqdaan Eebbe oo ay isku hagaajiyaan.