ซูเราะฮฺ อิบรอฮีม — อายะฮฺ 9

คำอธิบายความหมายของคำสำคัญในโองการ:

• อับบะอ์ (نبأ) หมายถึง ข่าวคราวหรือเรื่องราวสำคัญ
• บัยยินาต (بالبينات) หมายถึง หลักฐานและข้อพิสูจน์อันชัดแจ้ง
• ฟะร็อดดู อัยดิยะฮุม ฟี อัฟวาฮิฮิม (فَرَدُّوا أَيْدِيَهُمْ فِي أَفْوَاهِهِمْ) หมายถึง พวกเขากัดนิ้วมือของตนด้วยความโกรธแค้นและความเย่อหยิ่ง
• มุรีบ (مُرِيبٍ) หมายถึง ทำให้เกิดความสงสัยและความคลางแคลงใจ

การตีความโองการ:

โองการนี้เป็นส่วนหนึ่งของคำกล่าวของท่านนบีมูซา (อะลัยฮิสสลาม) ที่กล่าวแก่ชนชาติของเขา เพื่อเตือนสติพวกเขาให้บทเรียนจากประวัติศาสตร์ของชนชาติก่อนหน้า โองการถามว่า "ข่าวคราวของชนชาติก่อนหน้าพวกเจ้ายังไม่มาถึงพวกเจ้าหรือ?" กล่าวคือ เรื่องราวของกลุ่มชนของนบีนูห์ (อะลัยฮิสสลาม) ที่ถูกทำลายด้วยน้ำท่วมใหญ่ กลุ่มชนอาด (อะด) ซึ่งเป็นกลุ่มชนของนบีฮูด และกลุ่มชนษะมูด (ษะมูด) ซึ่งเป็นกลุ่มชนของนบีศอและห์ รวมถึงชนชาติอื่น ๆ อีกมากมายที่มาภายหลังพวกเขา ซึ่งมีจำนวนมากมายมหาศาลจนไม่มีใครรู้จำนวนที่แท้จริงนอกจากอัลลอฮ์เท่านั้น

บรรดาร่อซูลของพวกเขาได้นำหลักฐานอันชัดแจ้งและปาฏิหาริย์ต่าง ๆ มาแสดงแก่พวกเขา แต่พวกเขากลับตอบสนองด้วยการกัดนิ้วมือของตนด้วยความโกรธแค้นและความเย่อหยิ่ง ยอมรับความจริงไม่ได้ แล้วกล่าวแก่บรรดาร่อซูลว่า "แท้จริงเราปฏิเสธศรัทธาต่อสิ่งที่พวกท่านถูกส่งมา และแท้จริงเราอยู่ในความสงสัยที่ทำให้เกิดความคลางแคลงใจต่อสิ่งที่พวกท่านเชิญชวนเราไปสู่มัน" พวกเขาปฏิเสธทั้ง ๆ ที่รู้อยู่ในใจว่ามันคือความจริง เพียงเพราะความดื้อรั้นและความถือดี

บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับจากโองการนี้:

1. การเรียนรู้อดีตคือบทเรียนสำหรับปัจจุบัน — การศึกษาเรื่องราวของชนชาติก่อนหน้าที่ถูกทำลายเพราะการปฏิเสธศรัทธา เป็นการเตือนใจให้มนุษย์ตระหนักว่าการฝ่าฝืนคำสั่งของอัลลอฮ์นั้นมีผลลัพธ์อันเลวร้ายเพียงใด
2. ความเย่อหยิ่งเป็นอุปสรรคต่อการยอมรับความจริง — การที่พวกเขากัดนิ้วมือด้วยความโกรธแสดงให้เห็นว่าความถือดีและความเย่อหยิ่งทำให้มนุษย์ไม่สามารถยอมรับความจริงได้ แม้หลักฐานจะชัดเจนเพียงใดก็ตาม
3. อัลลอฮ์ทรงรอบรู้ทุกสิ่ง — การที่โองการกล่าวว่ามีเพียงอัลลอฮ์เท่านั้นที่รู้จำนวนของชนชาติเหล่านั้น สอนให้เราตระหนักถึงความยิ่งใหญ่และความรู้ที่ไร้ขอบเขตของพระองค์
4. การเชิญชวนสู่อัลลอฮ์ต้องอดทนต่อการปฏิเสธ — บรรดาร่อซูลต้องเผชิญกับการปฏิเสธและการดูหมิ่น แต่พวกเขาก็ยังคงปฏิบัติหน้าที่ของตนอย่างไม่ย่อท้อ นี่คือแบบอย่างที่ดีสำหรับผู้ที่ทำงานเพื่อศาสนา
5. ความสงสัยที่นำไปสู่ความพินาศ — การที่พวกเขาอ้างว่าอยู่ในความสงสัยต่อสิ่งที่ร่อซูลเชิญชวน แสดงให้เห็นว่าความสงสัยและความคลางแคลงใจโดยไม่มีเหตุผลอันสมควรนั้นเป็นหนทางนำไปสู่ความหายนะ