Sure İbrâhim — Ayet 9

Kelime Anlamları:

• Nebe’: Haber, önemli ve büyük haber.
• Beyyinat: Apaçık deliller, mucizeler.
• Reddü eydîhim fî efvâhihim: Ellerini ağızlarına götürüp parmaklarını ısırmak; öfke, hiddet ve inadın ifadesi.
• Mürîb: Şüphe veren, insanı tereddüde düşüren, kalbi bulandıran.

Tefsir:

Ey kâfirler! Sizden önce yaşamış ve Allah’ın elçilerini yalanlamış ümmetlerin haberleri size ulaşmadı mı? Nûh kavmi, Âd kavmi, Semûd kavmi ve onlardan sonra gelen nice topluluklar... Öyle ki onların sayısını ancak Allah bilir. Her birine, kendi içlerinden seçilen peygamberler apaçık mucizeler ve delillerle geldiler. Fakat o kavimler, büyük bir kibir ve öfkeyle parmaklarını ısırarak elleriyle ağızlarını kapattılar; hakikati işitmek bile istemediler. Sonra da peygamberlerine dediler ki: "Biz sizin getirdiklerinizi kesinlikle inkâr ediyoruz. Bizi davet ettiğiniz bu iman ve tevhid çağrısı hakkında da bizi derin bir şüpheye düşüren bir tereddüt içindeyiz."

Bu ayet, inat ve kibirlerinden dolayı hakikati kabul etmeyenlerin acı sonunu hatırlatır. Onlar, ellerini ağızlarına götürüp öfkeyle parmaklarını ısırdılar; tıpkı bugün bazı insanların, gerçekleri duymamak için kulaklarını tıkaması gibi. Oysa peygamberler onlara yalnızca iyiliği, kurtuluşu ve sonsuz mutluluğu gösteriyordu. Ama onlar, büyüklük taslayarak bu çağrıyı reddettiler ve sonunda Allah’ın azabına uğradılar.

Sevgili kardeşim! Bu ayet bize, Allah’ın elçilerine karşı takınılan tavrın sonunun hüsran olduğunu öğretir. Bugün de aynı mesaj Kur’an-ı Kerim’de karşımızdadır. Rabbimiz bize, geçmiş kavimlerin ibret dolu kıssalarını anlatarak, aynı hataya düşmememizi ister. Çünkü Allah, kullarına asla zulmetmez; onlara doğru yolu gösterir, akıl ve irade verir. Önemli olan, bu çağrıya kulak vermek, kibri bırakıp teslim olmaktır. Unutma ki, hakikati inkâr edenlerin elleri ağızlarında kalır; ama iman edenlerin elleri, dua ile semaya açılır ve Rablerinin rahmetine kavuşur. Rabbimiz bizleri, peygamberlerin izinden gidenlerden eylesin.