ซูเราะฮฺ อัน-นัฮล์ — อายะฮฺ 115

ความหมายของคำที่ควรอธิบาย:

• อัล-ไมตะฮ์ (الْمَيْتَةَ) หมายถึง สัตว์ที่ตายโดยมิได้ถูกเชือดตามหลักศาสนา
• อัด-ดัม (الدَّمَ) หมายถึง เลือดที่ไหลออกจากสัตว์เวลาถูกเชือด (เลือดที่ถูกเททิ้ง)
• มะ อุฮิลลา ลิฆ็อยริลลาฮ์ บิฮี (وَمَا أُهِلَّ لِغَيْرِ اللَّهِ بِهِ) หมายถึง สัตว์ที่ถูกเชือดโดยกล่าวนามอื่นนอกจากพระนามของอัลลอฮ์
• บาฆิ (بَاغٍ) หมายถึง ผู้ที่แสวงหาความพึงพอใจในการกินสิ่งต้องห้ามโดยไม่มีความจำเป็น
• อาด (عَادٍ) หมายถึง ผู้ที่ละเมิดเกินขอบเขตความจำเป็น

การตีความหมายของอายะฮ์:

แท้จริงอัลลอฮ์ทรงห้ามแก่พวกเจ้าเพียงเท่านี้ คือ สัตว์ที่ตายโดยมิได้เชือดตามหลักศาสนา และเลือดที่ไหลออกจากตัวสัตว์เวลาถูกเชือด และเนื้อสุกรทุกส่วน และสัตว์ที่ถูกเชือดโดยกล่าวนามอื่นจากพระนามของอัลลอฮ์ เช่น ถูกเชือดเพื่อบูชาเจว็ดหรือสิ่งอื่นจากพระองค์ การห้ามนี้มีผลในสภาวะปกติที่บุคคลยังมีความสามารถเลือกได้

แต่สำหรับผู้ที่ตกอยู่ในภาวะจำเป็นอันตรายถึงชีวิต เช่น กลัวความตายจากความหิวโหย และถูกบังคับให้ต้องกินสิ่งต้องห้ามเหล่านี้เพื่อรักษาชีวิตไว้ โดยที่เขาไม่ได้เป็นผู้แสวงหาความพึงพอใจในการกินสิ่งต้องห้ามโดยไม่มีความจำเป็น และไม่ได้ละเมิดเกินขอบเขตความจำเป็น เช่น กินเพียงพอให้ชีวิตอยู่รอดเท่านั้น ไม่กินจนอิ่มเกินความจำเป็น แท้จริงอัลลอฮ์ทรงเป็นผู้ให้อภัยและทรงเมตตาแก่เขา พระองค์จะไม่ลงโทษเขาในสิ่งที่เขากินเพราะความจำเป็นนั้น

บทเรียนและคุณธรรมที่ได้รับ:

1. ความเมตตาของอัลลอฮ์ที่มีต่อปวงบ่าวนั้นยิ่งใหญ่เพียงใด พระองค์ทรงอนุญาตให้กินสิ่งที่ต้องห้ามในยามจำเป็น เพื่อรักษาชีวิต ซึ่งแสดงให้เห็นว่าศาสนาอิสลามเป็นศาสนาแห่งความง่ายดาย ไม่ใช่ความยากลำบาก
2. การห้ามสิ่งเหล่านี้ในอิสลามล้วนมีเหตุผลและ wisdom เพื่อปกป้องร่างกายและจิตวิญญาณของมนุษย์จากอันตราย ทั้งต่อสุขภาพและความศรัทธา
3. อิสลามให้ความสำคัญกับการรักษาชีวิตเป็นอย่างยิ่ง แม้กระทั่งการกินสิ่งต้องห้ามก็ยังได้รับอนุญาตเมื่อจำเป็น ซึ่งสะท้อนให้เห็นว่าการดำรงชีวิตเป็นเป้าหมายสำคัญประการหนึ่งของบัญญัติศาสนา
4. การที่อัลลอฮ์ทรงระบุเงื่อนไข "ไม่แสวงหาความพึงพอใจ" และ "ไม่ละเมิดขอบเขต" สอนให้เรารู้จักความพอดีและการควบคุมตนเอง แม้ในยามจำเป็นก็ต้องไม่เกินเลยขอบเขต
5. พระนาม "ผู้ให้อภัย ผู้ทรงเมตตา" ท้ายอายะฮ์นี้ เป็นการปลอบประโลมจิตใจของผู้ที่ตกอยู่ในภาวะจำเป็น ให้รู้สึกสบายใจและไม่ต้องแบกรับความรู้สึกผิดเกินควร เมื่อพระองค์ทรงให้อภัยและเมตตาแก่เขาแล้ว