سورت نحل — آیت 96

د کلمو معناګانې:

• يَنفَدُ: ختمېږي، له منځه ځي، فنا کېږي.
• بَاقٍ: تلپاتې، نه ختمېدونکی.
• صَبَرُوا: صبر يې وکړ، زغم يې ښکاره کړ.

د آيت تفسير:

اي خلکو! هغه څه چې تاسو لرئ — لکه مال، شتمني، خوندونه او د دنيا نعمتونه — ټول به ختم شي، که څومره هم ډېر وي. خو هغه څه چې د الله تعالی په نزد دي — لکه ثواب، جنت او د هغه رضوان — تلپاتې دي او هيڅکله نه ختمېږي. نو څنګه چې تاسو هغه فاني شيان پر هغه باقي شيانو غوره کوئ؟ الله تعالی به هغو کسانو ته چې صبر يې وکړ — په تېره بيا د عهد او پيمان پر ساتلو، او د تکليفونو پر زغملو — د دوی اجر او ثواب په غوره ډول ورکړي، چې د دوی د نيکو عملونو څخه به غوره يې په پام کې ونيول شي. يعنې يوه نيکي به يې لس ګونه، تر اووه سوه ګونو او بيا تر ډېرو ګونو پورې ورکړي، او د دوی ګناهونه به هم وبخښي.

فايدې:

• دا آيت موږ ته دا درس راکوي چې د دنيا مال او نعمتونه هيڅکله تلپاتې نه دي؛ نو بايد پر هغو ډېر زړه ونه تړو.
• د الله تعالی د ثواب او اجر تلپاتې والی موږ ته هڅونه راکوي چې د نيکو کارونو او طاعتونو ته مخه کړو.
• صبر کول — په تېره بيا پر عهد او پيمان — د لوړ اجر سبب ګرځي، او الله تعالی د صبر کوونکو سره ډېره ښه چلند کوي.
• دا آيت د مسلمانانو لپاره د اميد او خوښۍ سرچينه ده، ځکه چې الله تعالی د دوی نيکيونه په ډېر زيات اجر سره بدله ورکوي.