Surja El-Isra — Ajet 68

Kuptimet e fjalëve:

• Jahsifa (يَخْسِفَ): Të fundoset toka dhe të gëlltisë ata.
• Xhanibul-berri (جَانِبَ الْبَرِّ): Ana e tokës së thatë.
• Hasiben (حَاصِبًا): Erë e fortë që hedh gurë të vegjël, ose shi gurësh nga qielli.
• Vekilen (وَكِيلًا): Mbrojtës, mbajtës që t'i largojë dënimin.

Tefsiri i Ajetit:

O njerëz! Pasi t'ju shpëtojë Allahu nga rreziku i detit dhe të arrini në tokë të thatë, a ndiheni të sigurt se Ai nuk do t'ju dënojë përsëri? A mendoni se jeni jashtë fuqisë së Tij? Ai mund të bëjë që toka të fundoset me ju në një anë të saj, ashtu siç e fundosi Karunin, ose mund t'ju dërgojë një stuhi gurësh nga qielli, siç e bëri me popullin e Lutit. Dhe pas këtij dënimi, ju nuk do të gjeni asnjë mbrojtës që t'ju shpëtojë nga dënimi i Tij, as ndihmës që t'jua largojë atë.

Përfitimet nga Ajeti:

• Njeriu nuk duhet të ndihet kurrë i sigurt nga dënimi i Allahut, sado që të jetë shpëtuar nga një rrezik, sepse fuqia e Allahut është e plotë në çdo kohë dhe në çdo vend.
• Ajeti na mëson se shpëtimi nga rreziku nuk është rastësi, por është mëshirë e Allahut, prandaj duhet të jemi mirënjohës dhe të bindur ndaj Tij, e jo të vazhdojmë në mosbindje.
• Ai na kujton se mbështetja e vërtetë është vetëm te Allahu, dhe se asnjë krijesë nuk mund të mbrojë njeriun nga dënimi i Tij, prandaj duhet t'i kthehemi Atij me pendim dhe lutje.