සූරා අල්-ඉස්රා — ආයාත් 68

වචනවල අර්ථ:

• නජාතුම් – ගොඩබිමට ගොඩබැස්සවීම
• යක්සිෆ – ගිල්වා දැමීම, පොළොව පැළී ගිල්වීම
• ජානිබුල් බර්ර් – ගොඩබිමේ පැත්ත, ගොඩබිමේ ප්රදේශය
• හාසිබ් – සුළඟින් ගෙන එන කුඩා ගල් වැස්ස, ගල් විසි කරන තද සුළඟ
• වකීල් – භාරකරු, ආරක්ෂකයා, උපකාරකයා

අර්ථ විවරණය:

මෙම ආයාව තුළ අල්ලාහ් තආලා ජනයාට අනතුරු අඟවමින් මෙසේ පවසයි: “නුඹලා මුහුදේ උපද්රවයෙන් බේරී ගොඩබිමට පැමිණීමෙන් පසුව, අල්ලාහ්ගේ දඬුවමෙන් නුඹලා ආරක්ෂිත යැයි සිතුවෙහුද? ඔහු නුඹලා සිටින ගොඩබිමේ ප්රදේශයම පොළොවට ගිල්වා දැමීමට බලය ඇත. කාරූන් නම් ධනවතා පොළොවේ ගිල්වා දැමූ ආකාරයටම නුඹලාවද ගිල්වා දැමිය හැක. එසේත් නැතහොත් ලූත් නබිගේ ජනතාවට එරෙහිව ගල් වැස්ස එවූ ආකාරයටම නුඹලා මතට කුඩා ගල් විසි කරන තද සුළඟක් එවා නුඹලාව විනාශ කිරීමටද ඔහු බලය ඇත. එවිට නුඹලාට එම දඬුවම වළක්වා ගැනීමට කිසිදු ආරක්ෂකයෙකු හෝ උපකාරකයෙකු සොයා ගැනීමට නොහැකි වනු ඇත. අල්ලාහ්ගේ දඬුවමෙන් නුඹලාව ආරක්ෂා කරන කිසිවෙකු නුඹලාට සොයා ගත නොහැක.”

මෙයින් අදහස් කරන්නේ මුහුදේ අනතුරින් බේරීම පමණක් ආරක්ෂාව නොවන බවයි. ගොඩබිමේදීද අල්ලාහ්ගේ බලය ප්රකාශ වේ. ඔහු කැමති විටෙක ගොඩබිම ගිල්වා දමයි, කැමති විටෙක අහසින් ගල් වැස්සක් එවයි. එබැවින් මිනිසා කිසිදු තැනක අල්ලාහ්ගේ දඬුවමෙන් ආරක්ෂිත නොවේ.

උපදේශ සහ පාඩම්:

1. මිනිසා අල්ලාහ්ගේ දඬුවමෙන් කිසිදු ස්ථානයක ආරක්ෂිත නොවන බවත්, ඔහුගේ බලය සෑම තැනකම පැතිරී ඇති බවත් අප තේරුම් ගත යුතුය.
2. අල්ලාහ්ගේ ආරක්ෂාව හා කරුණාව ලබා ගැනීමට ඇති එකම මාර්ගය ඔහුට යටත් වීම, ඔහුගේ නියෝග පිළිපැදීම සහ ඔහුගේ තහනම් දේවලින් වැළකීමයි.
3. මුහුදේදී හෝ ගොඩබිමේදී හෝ විපත්තිවලින් බේරීම අල්ලාහ්ගේ කරුණාව නිසාම සිදුවන බව අප දැන සිටිය යුතු අතර, එබැවින් ඔහුට කෘතඥ විය යුතුය.
4. මිනිසා තම ශක්තිය හා බලය ගැන අතිශයෝක්තියෙන් සිතා අල්ලාහ්ගේ දඬුවමෙන් නිදහස් යැයි සිතීම අනතුරුදායක වැරදි මතයකි.
5. අල්ලාහ්ගේ දඬුවම පැමිණි විට කිසිදු භාරකරුවෙකුට හෝ උපකාරකයෙකුට එය වළක්වා ගත නොහැකි බව මෙමඟින් පැහැදිලි වේ. එබැවින් අප සැමවිටම අල්ලාහ්ගේ දයාව අපේක්ෂා කරමින් ඔහු වෙත පසුතැවිලි විය යුතුය.