Аль-Кахф сүрәсе — Аять 110

Сүзләрнең мәгънәләре:

• «Бәшәр» — кеше, адәм баласы.
• «Юха иләй» — вәхий ителә, хәбәр ителә.
• «Йәрҗү» — өмет итә, көтә.
• «Лекәә» — очрашу, кавышу.
• «Сәлих» — изге, дөрес, шәригатькә туры килгән.
• «Ишрәк» — ширек кертү, Аллаһуга тиңдәш кушу.

Аять тәфсире:

Әй, Мөхәммәд галәйһиссәләм! Син мошрикләргә әйт: «Мин сезнең кебек үк кеше генә. Ләкин Аллаһы Тәгалә миңа вәхий итеп, сезнең чын Илаһыгыз — бер генә Илаһ икәнен хәбәр итте. Ул — Аллаһы Тәгалә, Аның тиңдәше, охшашы юк. Кем Раббысы белән очрашуны өмет итә һәм Аның рәхмәтенә ирешергә тели, әгәр Аның ґәзабыннан курка икән, ул изге гамәлләр кылсын. Ләкин бу гамәлләре Аллаһының шәригатенә туры килергә тиеш һәм ихлас күңелдән, тик Аллаһы ризалыгы өчен генә эшләнергә кирәк. Һәм беркемне дә Раббысына гыйбадәт кылуда Аллаһуга тиңдәш кушмасын, ягъни кешеләргә күренеп эшләүдән (риядан) саклансын. Чөнки гамәлнең кабул булуы өчен ике шарт кирәк: беренчесе — гамәлнең дөрес, шәригатькә туры килүе; икенчесе — ихласлык, тик Аллаһ өчен генә эшләнүе».

Аятьтән алынган файдалар:

1. Пәйгамбәр галәйһиссәләм дә гади кеше булуы — аның өммәте өчен үрнәк. Димәк, һәркем Аллаһуга гыйбадәт кылып, изгелеккә ирешә ала.
2. Тәүхид — иманның нигезе. Аллаһы Тәгаләнең берлегенә ышану — бөтен гамәлләрнең кабул булуының шарты.
3. Раббыбыз белән очрашуга ышанып яшәү — кешене дөрес юлга алып бара, аңа гамәлләрен төзәтергә ярдәм итә.
4. Гамәлнең кабул булуы өчен ул дөрес (шәригатькә туры килгән) һәм ихлас булырга тиеш. Риз, күрсәтмә өчен эшләнгән гамәлләр юкка чыга.
5. Әлеге аять бөтен кешелек өчен зур дәрес: кем Аллаһы ризалыгын тели икән, ул гамәлләрен чиста күңелдән, тик Аллаһ өчен генә эшләргә тиеш.