ซูเราะฮฺ อัล-กะฮ์ฟ — อายะฮฺ 110

คำอธิบายความหมายของคำศัพท์สำคัญในโองการ

• يُوحَى إِلَيَّ : มีการดลบันดาล (วะฮีย์) มาถึงฉัน
• يَرْجُو لِقَاءَ رَبِّهِ : หวังว่าจะได้พบพระเจ้าของเขา หมายถึง หวังในความโปรดปรานและเกรงกลัวการลงโทษของพระองค์ในวันปรโลก
• لَا يُشْرِكْ بِعِبَادَةِ رَبِّهِ أَحَدًا : ไม่ตั้งภาคีใด ๆ ร่วมกับการเคารพภักดีต่อพระเจ้าของเขา

การตีความโองการ

โอ้ท่านเราะสูล จงกล่าวแก่บรรดาผู้ตั้งภาคีเถิดว่า แท้จริงฉันก็เป็นมนุษย์ธรรมดาเช่นเดียวกับพวกท่าน ไม่ได้มีอำนาจหรือความวิเศษใด ๆ เหนือความเป็นมนุษย์ แต่ที่ฉันแตกต่างจากพวกท่านก็คือ พระองค์ทรงประทานวะฮีย์แก่ฉัน เพื่อบอกให้รู้ว่า พระเจ้าของพวกท่านนั้นทรงเป็นหนึ่งเดียว ไม่มีภาคีใด ๆ ร่วมกับพระองค์ ดังนั้น ผู้ใดที่หวังว่าจะได้พบพระเจ้าของเขาในวันปรโลก และปรารถนาจะได้รับความโปรดปรานจากพระองค์ เขาจงปฏิบัติความดีให้สอดคล้องกับบทบัญญัติของพระองค์ และจงทำให้การงานของเขาบริสุทธิ์เพื่อพระองค์เท่านั้น โดยไม่ให้มีการโอ้อวดหรือหวังผลตอบแทนจากผู้ใดในการเคารพภักดีต่อพระเจ้าของเขาเลย

บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับจากโองการ

1. ความยิ่งใหญ่ของอัลกุรอานและความเมตตาของพระเจ้า : การที่พระเจ้าทรงเลือกมนุษย์คนหนึ่งให้เป็นผู้รับวะฮีย์ เพื่อนำทางแก่มนุษยชาติทั้งมวล เป็นความเมตตาอันยิ่งใหญ่ที่แสดงให้เห็นว่าพระองค์ทรงห่วงใยการชี้นำของมนุษย์เสมอ
2. ความเสมอภาคของมนุษย์ : ท่านนบีเป็นมนุษย์ธรรมดาเช่นเดียวกับเรา ไม่ใช่เทพเจ้า ดังนั้น การที่ท่านปฏิบัติตามคำสั่งของพระเจ้าได้ เราก็สามารถปฏิบัติตามได้เช่นกัน ไม่มีข้ออ้างใด ๆ ที่จะละเลยการปฏิบัติตาม
3. แก่นแท้ของศาสนาคือความบริสุทธิ์ใจ : การงานที่ดีจะไม่เกิดผลใด ๆ หากไม่มีความบริสุทธิ์ใจต่อพระเจ้า การหลีกเลี่ยงการโอ้อวด (ริยาอ์) เป็นหัวใจสำคัญของการยอมรับการงานของเรา
4. ความหวังเป็นแรงผลักดันสู่การปฏิบัติ : การหวังถึงการพบพระเจ้าและความโปรดปรานของพระองค์ เป็นแรงจูงใจที่ทรงพลังที่สุดในการทำความดี และทำให้ชีวิตมีเป้าหมายที่สูงส่ง
5. การเตือนให้ระวังการตั้งภาคี : โองการนี้สอนให้เราระวังแม้กระทั่งการตั้งภาคีที่ซ่อนเร้น เช่น การทำดีเพื่อให้คนอื่นเห็นหรือชมเชย ซึ่งเป็นการทำลายความบริสุทธิ์ของการงานโดยไม่รู้ตัว