Sure Kehf — Ayet 110

Kelime Anlamları:

• Beşer: İnsan, insanoğlu.
• Yûhâ ileyye: Bana vahyediliyor, bildiriliyor.
• Yercû: Umut eder, kavuşmayı bekler, korku ve ümit içinde olur.
• Amelen sâlihân: Allah'ın rızasına uygun, emirlerine uygun olarak yapılan iyi ve güzel iş.
• Yüşrik: Ortak koşar, şirk koşar.
• Ibâdeti rabbihî: Rabbine kulluk, ibadet etme.

Tefsir:

Ey Resûl! Sen, bu sözü bütün insanlığa ilan et: "Ben, sizin gibi bir insanım." Evet, ey insanlar! Ben, melek değilim, gaybı da bilmem. Ben de sizin gibi yerim, içerim, uyurum, acıkırım. Ancak beni sizden ayıran tek bir şey vardır: Bana vahiy geliyor. Allah Teâlâ, beni seçmiş ve bana, sizin en önemli gerçeğinizi bildirmiştir: "Sizin ilahınız, tek bir ilahtır." O, Allah'tır. O'ndan başka ibadete layık hiçbir varlık yoktur. Ne putlar, ne yıldızlar, ne de insanlar... Hepsi acizdir, hiçbiri size ne fayda ne de zarar verebilir.

İşte bu hakikati kabul eden ve Rabbine kavuşmayı umut eden kimse, yani ölümden sonra dirileceğine, hesap vereceğine ve Allah'ın huzuruna çıkacağına inanan ve bunu dört gözle bekleyen kişi, bu beklentisinin boşa çıkmaması için iki şeyi yerine getirmelidir:

Birincisi: Salih amel işlemelidir. Yani Allah'ın razı olduğu, Kur'an ve Sünnet'e uygun, ihlasla yapılan iyi işler yapmalıdır. Namaz, oruç, zekât, sadaka, iyilik, doğruluk, anne-babaya hürmet... Kısacası, Allah'ın sevdiği her güzel davranış.

İkincisi: Rabbine ibadetinde hiç kimseyi O'na ortak koşmamalıdır. Amelini gösteriş için yapmamalı, insanlara hoş görünmek için ibadet etmemelidir. Yaptığı her iyiliği yalnızca Allah rızası için yapmalı, kalbini şirkten, riyadan ve gösterişten temizlemelidir.

Sevgili kardeşim! Bu ayet, İslam'ın özünü özetler: Tevhid (Allah'ı birlemek) ve ihlas (samimiyet). Amelin kabul olması için hem doğru (sâlih) hem de halis (ihlaslı) olması gerekir. Tıpkı bir ağacın meyve vermesi için hem kökünün sağlam hem de dalının temiz olması gerektiği gibi. İman, ağacın kökü; salih amel ise meyvesidir. Ve bu meyvenin tadı, ancak ihlas ile güzelleşir.

Unutma ki, Allah'a kavuşmayı umut edenler, asla boşuna umut etmezler. Onlar için hazırlanan mükâfat, hiçbir gözün görmediği, hiçbir kulağın duymadığı, hiçbir kalbin hayal edemediği güzelliktedir. Öyleyse sen de bu müjdeye talip ol; amellerini sırf Allah için yap, kalbini O'na bağla ve O'na kavuşmayı dört gözle bekle. İşte kurtuluş ve mutluluk budur!