Аль-Кахф сүрәсе — Аять 4

Сүзләрнең мәгънәләре:

• يُنذِرَ — куркыту, кисәтү, хәбәрдар итү.
• اتَّخَذَ — алды, бар итте, үзенә бала итте (дип гөман иттеләр).
• وَلَدًا — бала, угыл.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә үзенең китабын — Коръәнне — туры юлны күрсәтүче һәм мөэминнәрне шатландыручы итеп иңдерүен, ә шулай ук ялганчыларны куркытучы итеп бирүен бәян итә. Алар — Аллаһының баласы бар дип әйтүчеләр: яһүдләр Гөзәйергә, насаралар Гайсәгә, ә кайбер мөшрикләр фәрештәләргә "Аллаһының баласы" дип әйттеләр. Аларга куркыныч хәбәр итеп, Аллаһы аларны Җәһәннәм ґәзабы белән кисәтә. Бу сүзләре өчен аларга каты ґәзаб булачагы хакында хәбәр ителә. Аять Аллаһының берлеген, аның һәркемнән һәм һәрнәрсәдән бикәеф икәнен, аның балага мохтаҗ түгеллеген, ә бәндәләрнең аңа коллык итүен һәм аңа гына табынуын искәртә.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Аллаһы Тәгаләнең һәркемнән һәм һәрнәрсәдән бикәеф икәне — Ул балага да, ярдәмчегә дә, тиңдәшкә дә мохтаҗ түгел. Бу безнең иманыбызны ныгыта: без Аллаһының берлегенә ышанабыз һәм аның кодрәтенә, зурлыгына сокланабыз.
2. Ялган сүзләрнең һәм Аллаһыга ялган нисбәт бирүнең ахыры — ґәзаб. Бу безне телдән дә, гамәлдән дә сак булырга өйрәтә: Аллаһы турында белемсездән сөйләү яки аңа ялган нисбәт бирү — зур гөнаһ.
3. Коръән — ул рәхмәт һәм кисәтү китабы: ул яхшылыкка өнди, яманлыктан куркыта. Бу безне Коръәнне укырга, аның мәгънәләренә төшенеп, гамәл кылырга дәртләндерә.
4. Аллаһының баласы булуы мөмкин түгел, чөнки Ул — мәңгелек, бердәнбер, һәрнәрсәне бар итүче. Бу безнең күңелебезне пакь тотарга һәм Аллаһыны дөрес танырга ярдәм итә, чөнки дөрес тану — иманның нигезе.