Suurah Al-Kahf — Aayad 4

Macnada Erayada:

• Wayn dirta (وَيُنذِرَ): Waxay ka dhigan tahay digid, cabsi galin, iyo uga digid.
• Qaaloo (قَالُوا): Waxay ka dhigan tahay "waxay yidhaahdeen" ama "waxay sheegeen."
• Ittakhadha (اتَّخَذَ): Waxay ka dhigan tahay "wuxuu yeeshay" ama "wuxuu ka dhigtay."
• Waladan (وَلَدًا): Waxay ka dhigan tahay "ilmo" ama "wiil."

Tafsiirka Aayadda:

Aayaddan waxay ku xidhan tahay aayaddii hore ee lagu amray Nabiga ﷺ inuu ku digo dadka cawaaqibka xun ee kuwa been abuurtay. Halkan waxaa la sheegayaa in digidda lagu gaarsiiyo gaar ahaan kuwa yidhaahda: "Eebe wuxuu yeeshay ilmo." Kuwani waa saddex kooxood:

1. Yuhuudda: Waxay yidhaahdeen "Cuseyr (Ezra) waa wiilka Eebe."
2. Nasaarada: Waxay yidhaahdeen "Ciise (Masiix) waa wiilka Eebe."
3. Qaar ka mid ah Mushrikiinta Carbeed: Waxay yidhaahdeen "Malaa'igtu waa gabdhaha Eebe."

Aayaddan waxay ku caddaynaysaa in Eebe uu u soo dejiyey Qur'aanka si uu ugu digo kuwaas oo dhan, una muujiyo in hadalkoodu yahay been abuur ah oo Eebe ka nadiifsan yahay. Iimaanku wuxuu u baahan yahay in laga fogaado wax kasta oo Eebe ku tilmaama wax aan u qalmin, sida ilmo ama wadaag.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

1. Nadiifinta Eebe oo ka dhan ah wax kasta oo aan u qalmin: Aayaddu waxay ina baraysaa in Eebe ka nadiifsan yahay inuu yeesho ilmo, waayo isagu waa Kan kaliya ee aan waxba u baahnayn, wax walbana isagaa abuuray.
2. Digiddu waa naxariis: Eebe ma uu dirin digidda si uu dadka u xumeeyo, laakiin waa naxariis iyo caafimaad, si dadku u toobad keenaan oo ay uga noqdaan been abuurka.
3. Muhimadda aqoonta saxda ah: Aayaddu waxay ina tusinaysaa in dadku ay ku dhacaan khalad weyn marka ay ku hadlaan Eebe iyagoon aqoon u lahayn. Sidaa darteed, waxaa waajib ah in aan Eebe ku tilmaanno waxa uu isagu ku tilmaamay, isla markaana aan ka fogaanno waxa uu ka nadiifiyey.
4. Caddaaladda Eebe: Eebe wuxuu u digayaa kuwa been abuurtay si ay u helaan fursad ay ku toobad keenaan, ka hor inta aan ciqaabtu iman. Tani waxay muujinaysaa caddaaladda Eebe iyo naxariistiisa.
5. Midnimada Iimaanka: Aayaddu waxay ina xoojisaa in Iimaanku yahay mid ka nadiifsan wax kasta oo Eebe ku shariig ah ama ku tilmaamaya wax aan u qalmin, isla markaana ay tahay in aan ku adkaysano tawxiidka (keli-nimaadka Eebe).